Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2015 r. referendarz sądowy oddalił wniosek D. G. o przyznanie prawa pomocy. Rozstrzygniecie to stało się ostateczne.
Następnie, na druku urzędowego formularza D. G. ponownie zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie biegłego z urzędu.
Referendarz sądowy wezwał wnioskodawcę do przedłożenia dokumentów uprawdopodabniających okoliczności dotyczące jego sytuacji materialnej.
W odpowiedzi D. G., w piśmie procesowym z dnia 20 lutego 2015 r. wyjaśnił, że omyłkowo przesłał ponownie druk formularza PPF, gdyż w niniejszej sprawie wpis od skargi uiścił, natomiast w istocie formularz ten miał być złożony w innej sprawie – o sygn. akt II SA/Gl 1599/14
Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) Sąd może umorzyć postępowanie, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Przepis ten znajduje zastosowanie do rozstrzygnięć wydawanych przez referendarzy sądowych na mocy art. 258 § 3 P.p.s.a.
Ponieważ, w rozpoznawanej sprawie zaistniały opisane wyżej okoliczności, w oparciu o przywołane przepisy przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.