Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 października 2012 r. A.C. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ze skargą na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków.
Po przekazaniu Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę Zastępca Przewodniczącego Wydziału II zarządzeniem z dnia 7 listopada 2012 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
W odpowiedzi na to wezwanie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 27 lutego 2013 r. referendarz sądowy wniosek ten oddalił, zaś skarżący nie wniósł od tego postanowienia sprzeciwu.
Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2013 r. wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 7 listopada 2012 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżący został jednocześnie pouczony, że opłatę sądową w kwocie 200 zł obowiązany jest uiścić w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało skarżącemu skutecznie doręczone w dniu 18 kwietnia 2013 r. W tej dacie przesyłkę odebrał bowiem dorosły domownik (art. 72 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Do dnia posiedzenia niejawnego wymagana opłata sądowa nie została jednak uiszczona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3 tego przepisu, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania. Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie pisma (w niniejszej sprawie skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu.
W rozpoznawanej sprawie skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz pouczono go o skutkach niewykonania wezwania w terminie 7 dni, tj. o odrzuceniu skargi. Przedmiotowe wezwanie skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 18 kwietnia 2013 r., lecz siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie.
W świetle powyższych okoliczności, Sąd obowiązany był skargę odrzucić, stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.