Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa K. G. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu. Uzasadniając swój wniosek wskazał, że obecnie jest osobą bezrobotną, zamieszkującą w schronisku, korzystającą ze wsparcia MOPSu. W skład jego majątku wchodzi udział w prawie własności budynku mieszkalnego, z którego został wymeldowany. Na wezwanie referendarza sądowego K. G. nadesłał zaświadczenie potwierdzające jego pobyt w schronisku [...] w G. oraz kopię decyzji o przyznaniu mu zasiłku okresowego.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Treść przywołanego wyżej art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. nie pozostawia wątpliwości co do tego, że przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym może nastąpić wobec osób znajdujących się w szczególnie ciężkim położeniu materialnym, które nawet przy najdalej idących wysiłkach nie są w stanie ponieść wydatków związanych z postępowaniem sądowych. Ocena sytuacji osobistej i materialnej skarżącego pozwala stwierdzić, że zasadnym jest zarówno zwolnienie go od kosztów sądowych jak i ustanowienie adwokata z urzędu.
Z przedstawionych przez wnioskodawcę dokumentów wynika, że jest on osobą znajdująca się w trudnym położeniu materialnym, o czym świadczy brak stałych dochodów ze stosunku pracy, uzyskane wsparcie ze środków pomocy społecznej oraz brak majątku, którego zbycie lub obciążenie mogłoby przynieść stronie dodatkowych dochód. Nieruchomość budynkowa, o której skarżący wspomina w druku wniosku jest, jak wynika to z akt sprawy, przedmiotem sporu pomiędzy nim a jego rodziną, stąd też możliwość jej zbycia lub obciążenia są ograniczone. Nie znaleziono zarazem podstaw do zakwestionowania twierdzeń strony odnośnie źródeł utrzymania i położenia materialnego. Stąd też uznano, że złożony wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia