Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 października 2012 r. J. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego dla inwestorów B. oraz rozstrzygnięcie sprawy w kwestii ocieplenia jego budynku mieszkalnego -pół bliźniaka. W skardze skarżący zarzucił, iż organy udzieliły inwestorom pozwolenia na budowę domu sytuując planowany obiekt budowlany w odległości 1,5 m od jego działki, podczas gdy jego budynek jest w granicy. Takie usytuowanie planowanego budynku spowoduje dla niego utrudnienia związane z wykonywaniem prac związanych z zabezpieczeniem jego budynku przed wilgocią. Każdorazowe prace z tym związane wymagać będą zgody sąsiadów i mogą być utrudniane.
Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wnosząc o jej oddalenie podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Uczestnik postępowania R. B. w piśmie z dnia 28 stycznia 2013 r. wnosząc o oddalenie skargi, wskazał, iż intencją inwestorów jest wybudowanie małego domku jednorodzinnego w odległości 1,5m od granicy z działką skarżącego z uwagi na małą szerokość planowanej do zabudowy działki. Dodał, iż nie ma złych zamiarów, zawsze pozwalając skarżącemu wejść na ich działkę w celu wykonania niezbędnych prac budowlanych.
W piśmie procesowym z dnia 2 maja 2013 r. skarżący oświadczył, iż cofa swój wniosek w części dotyczącej skargi na decyzję Wojewody [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] zatwierdzającą projekt budowlany dla Państwa B. W dalszej części tego pisma zwrócił się z ponowną prośbą o zajęcie stanowiska w kwestii możliwości dokonania przez niego prac związanych z zabezpieczeniem budynku przed wilgocią oraz ociepleniem ściany wschodniej tego budynku.
Na rozprawie w dniu 16 maja 2013 r. skarżący podtrzymał swoje oświadczenie złożone w wymienionym powyżej piśmie o cofnięciu skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r.
Pełnomocnik uczestnika postępowania R. B., wobec cofnięcia skargi, nie podnosił żadnych zarzutów w stosunku do skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje
Na mocy art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, z wyjątkiem przypadków, gdy miałoby ono na celu obejście prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą wskazane przesłanki, ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, a zatem dokonano skutecznego cofnięcia skargi i cofnięcie to należy uznać za dopuszczalne. Cofnięcie skargi należy do czynności dyspozycyjnych strony i jest niedopuszczalne jedynie wówczas, gdy może wywołać skutki, o których mowa w powołanym przepisie. Zdaniem Sądu takie okoliczności w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą. Wobec powyższego, cofnięcie skargi uznać należało za w pełni skuteczne.
Dodatkowo należy wskazać, że w stosunku do drugiej podnoszonej w skardze kwestii związanej z wejściem na działkę sąsiadów wyjaśniono skarżącemu, iż w pierwszej kolejności w tym zakresie sprawę muszą rozpatrzyć organy administracji.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na mocy art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, w myśl którego sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, orzekł jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu rozstrzygnięto zgodnie z dyspozycją art. 232 § 1 pkt 2 cytowanej powyżej ustawy.