Uzasadnienie
W dniu 25 lipca 2013 r. A. M. wniósł w imieniu "A" Sp. z o.o. w W. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji w sprawie pozwolenia na budowę.
W wyznaczonym terminie A. M. nie wykazał, że należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mogących występować w imieniu ww. spółki w charakterze pełnomocnika procesowego. W związku z powyższym na podstawie zarządzenia z dnia 1 października 2013 r. wezwano skarżącą spółkę do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi przez osoby upoważnione do reprezentowania spółki, a ponadto przez nadesłanie dokumentu wykazującego sposób reprezentacji strony skarżącej (np. aktualny odpis KRSu) oraz 1 dodatkowego odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem, a także przez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczono skarżącej siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi.
Jednocześnie skarżącej spółce doręczono odpis zarządzenia z dnia 1 października 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł. W zarządzeniu tym wskazano, iż wpłaty należy dokonać w kasie Sądu lub na podany rachunek bankowy - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwania te zostały doręczone stronie skarżącej w dniu 8 października 2013 r. do rąk uprawnionego pracownika (vide: pismo Poczty Polskiej z dnia 21 listopada 2013 r.). W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 15 października 2013 r. (wtorek – dzień roboczy), skarżąca spółka nie uzupełniła braków formalnych skargi oraz nie uiściła wymaganego wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga, jako pierwsze pismo strony (skarżącego) w postępowaniu sądowym, powinna czynić zadość wymaganiom formalnym określonym w art. 46 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Jednocześnie stosownie do art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Jednocześnie przepis art. 57 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 47 § 1 p.p.s.a. stanowi, że do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników, celem doręczenia ich wszystkim stronom postępowania. Odpisami takimi mogą być uwierzytelnione fotokopie, bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Zgodnie natomiast z treścią art. 46 § 1 pkt 4p.p.s.a., każde pismo wnoszone do sądu winno zawierać podpis strony, jej przedstawiciela lub pełnomocnika. Wobec stwierdzonych braków formalnych w tym zakresie, Sąd wezwał skarżącą Spółkę do ich usunięcia w wyznaczonym terminie. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi skutkuje zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jej odrzuceniem.
Stosownie zaś do art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega wpisowi, którego wysokość w niniejszej sprawie została określona zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca Spółka, mimo prawidłowego wezwania do wykonania opisanych obowiązków z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, w ustawowym terminie nie uzupełniła braków formalnych skargi i nie uiściła wymaganej opłaty sądowej.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.