Uzasadnienie
We wszczętym z urzędu postępowaniu (zawiadomienie z [...] roku) wobec S. K. w sprawie skierowania na badanie lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w zakresie uprawnień kategorii A, B, C, BE, CE Starosta [...] wydał w dniu [...] roku decyzję na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 roku, poz. 600).
Powyższa decyzja została decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku uchylona, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
Prowadząc po decyzji SKO postępowanie Naczelnik Wydziału Komunickacji i Transportu działając z upoważnienia Starosty [...] pismem z dnia [...] roku zwrócił się do specjalisty psychiatry lek. med. D. M. na podstawie art. 84 kpa o wydanie opinii psychiatrycznej z uwzględnieniem oceny stanu zdrowia psychicznego jako kierowcy do kierowania pojazdami silnikowymi S. K. W piśmie tym poinformował, że opinia jest niezbędna jako dowód do prowadzonego postępowania administracyjnego. Pismem z tego samego dnia, podpisanym przez Naczelnika Wydziału Komunikacji i Transportu działającym z upoważnienia Starosty [...], S. K. został zawiadomiony o powołaniu biegłego lekarza psychiatry do wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego i poinformowany o miejscu i czasie przeprowadzenia badania.
Zażalenie w stosunku do "zarządzenia Starosty [...] z dnia [...] roku" nr [...], doręczonego w dniu 19 sierpnia 2014 roku, złożył S. K. W tym zażaleniu domagał się jego uchylenia i powołania nie jednego lecz dwóch biegłych psychologów celem oceny jego stanu zdrowia.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] roku – na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 kpa stwierdziło niedopuszczalność zażalenia.
Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że "zarządzenie" Starosty [....] z dnia [...] roku jest w istocie postanowieniem w sprawie przeprowadzenia dowodu. Natomiast zgodnie z art. 141 § 1 kpa na wydane w toku postępowania postanowienie zażalenie służy wtedy, gdy kodeks tak stanowi.
Na postanowienie w sprawie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, zażalenie nie przysługuje, a może ono być zaskarżone jedynie w odwołaniu od decyzji.
Zdaniem SKO skoro zatem postanowienie (zarządzenie Starosty [...]) nie podlega kontroli w trybie zażaleniowym, to zgodnie z art. 134 w zw. z art. 144 kpa organ był zobowiązany do stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
Na powyższe postanowienie obszerną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach złożył S. K. Wniósł o jego uchylenie oraz o uchylenie tzw. "zarządzenia poprzedzającego" z dnia 13 sierpnia 2014 roku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zarzucił, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 7, 8, 9, 84 § 1 w zw. z art. 136 oraz art. 7 i 77 § 1 kpa.
Z uzasadnienia skargi wynika, że skarżący uznaje, że organ orzekający powinien powołać dwóch lekarzy biegłych psychiatrów oraz dwóch biegłych psychologów a nie jednego.
W uzasadnieniu skargi podano także, że "zarządzenie z dnia [...] roku" otrzymał w dniu 19 sierpnia 2014 roku, a więc zachował termin do jego kwestionowania.
Skargę S. K. uzupełnił pismem z dnia 5 stycznia 2015 roku.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, zresztą nie zawiera ona zarzutów co do przesłanek wydania zaskarżonego postanowienia.
Postanowienie to zostało wydane na podstawie art. 134 kpa w związku z art. 144 kpa.
Z art. 134 kpa wynika, że warunkiem koniecznym, który musi zostać spełniony przed przystąpieniem przez organ odwoławczy do merytorycznego rozpoznania sprawy, jest stwierdzenie, że odwołanie (tu zażalenie w związku z art. 144 kpa) jest dopuszczalne i zostało wniesione w terminie (ten ostatni element "wniesienia w terminie" w niniejszej sprawie nie ma znaczenia).
Jeżeli organ odwoławczy stwierdzi, że zachodzi niedopuszczalność odwołania (zażalenia), to wydaje postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania (zażalenia).
Postanowienie to jest ostateczne, nie służy na nie zażalenie. Postanowienie to kończy postępowanie odwoławcze, może zostać zaskarżone do sądu administracyjnego. Oznacza to, że postępowanie odwoławcze (zażaleniowe) może zakończyć się albo wydaniem postanowienia z art. 134 kpa, albo wydaniem jednej z decyzji (postanowień) określonych w art. 138 kpa.
Kodeks nie definiuje pojęcia "niedopuszczalności" dlatego przyjmuje się, że warunki dopuszczalności odwołania (zażalenia) wynikają z przepisów kpa określających przedmiot zaskarżenia, tok postępowania, a także określających podmioty uprawnione do wniesienia odwołania (zażalenia).
Przesłanki niedopuszczalności dzieli się na przesłanki o charakterze przedmiotowym i podmiotowym.
Niedopuszczalność odwołania (zażalenia) z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji.
"Zarządzenie" Starosty [...] z dnia [...] roku nr [...], doręczono skarżącemu w dniu [...] roku, stanowi w istocie postanowienie w sprawie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego.
Jest to postanowienie wydawane w toku postępowania i dotyczy kwestii wynikłych w toku tego postępowania, ale nie rozstrzyga ono o istocie sprawy (art. 123).
Na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi (art. 141 § 1 kpa), a postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji.
Na postanowienie "zarządzenie" dowodowe przepis prawa nie przewiduje zażalenia, co oznacza, że organ odwoławczy musiał stwierdzić niedopuszczalność zażalenia.
Sąd pragnie skarżącemu wyjaśnić, że organ odwoławczy wydając zaskarżone postanowienie nie mógł odnieść się do zarzutów skarżącego, jednakże te zarzuty skarżący będzie mógł podnieść w odwołaniu od wydanej w sprawie decyzji.
Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.) oddalił skargę.
sw