Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody [...], na podstawie której utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r., nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę układu komunikacyjnego wraz z parkingami, oświetleniem i odwodnieniem oraz obiektami małej architektury dla nieruchomości położonej przy ulicy [...] w Z. W piśmie procesowym z dnia 11 lutego 2011 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji z uwagi na fakt, że "jej realizacja może powodować szkody w nieruchomości", której skarżący jest współwłaścicielem. Dalej motywując wniosek M. M. podniósł, że decyzja Prezydenta Z. została wydana z rażącym naruszeniem prawa, a Wojewoda [...] "nie zwrócił uwagi na nieprawidłowe postępowanie Urzędu m. Z.".
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 lutego 2011 r. stronom postępowania doręczno odpis pisma skarżącego z dnia 11 lutego 2011 r., jednocześnie informując o możliwości ustosunkowania się - w terminie pięciu dni - do wniosku tam zawartego o wstrzymanie wykonania aktu. Powyższe wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Możliwość wstrzymania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej sprawy. Zdaniem Sądu chodzi tu o akty administracyjne tożsame nie tylko podmiotowo, ale również dotyczące tych samych kwestii w sensie materialnym. Prowadzi to do wniosku, że przedmiotem rozważań może być nie tylko akt zaskarżony do sądu, ale również inne akty będące w związku z tym rozstrzygnięciem, w tym decyzja organu pierwszej instancji.
Natomiast przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy akt administracyjny, którego wstrzymania zażądano, zostanie wykonany, a następnie, na skutek uwzględnienia skargi, akt ten zostanie wzruszony.
W realiach rozpoznawanej sprawy, nie chodzi więc o ocenę, czy zamierzone przedsięwzięcie inwestycyjne wywołuje skutki dla otoczenia, ale o ocenę, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane wykonaniem obiektu budowlanego, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi roboty budowlane nie powinny być prowadzone.
Z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że wstrzymanie wykonania aktu przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co oznacza, że strona - w tym przypadku skarżący - obowiązana jest wskazać okoliczności, które w jej ocenie uzasadniają wniosek. Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli strona nie przytoczy w tym zakresie wystarczających okoliczności (por. postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OSK 1041/08, Lex nr 527673).
W rozpoznawanej sprawie M. M. nie przytoczył takich okoliczności, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Z. Samo twierdzenie skarżącego, że realizacja inwestycji spowoduje szkody w innej, sąsiedniej nieruchomości, której jest współwłaścicielem, nie jest wystarczające do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania decyzji. Nie można bowiem z góry przyjąć, że wykonanie każdej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bez przytoczenia konkretnych argumentów, które wskazywałyby na takie właśnie zagrożenie. Powołanie się natomiast na tę okoliczność, że decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa mogłoby - zdaniem Sądu - narazić akt administracyjny na przedwczesne wyeliminowanie z obrotu prawnego, choćby czasowe, bez rozpoznania, czy w tym przypadku rzeczywiście byłyby podstawy do uchylenia decyzji.
Sąd bowiem - przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania - kieruje się innymi przesłankami, niż te, które należałoby brać pod uwagę przy orzekaniu o prawidłowości decyzji organów administracyjnych.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.