Uzasadnienie
Pismem z 17 października 2019 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr [...]
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 października 2019 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez określenie na czym polega naruszenie jego prawa lub interesu prawnego stosownie do treści art. 57 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – zwanej dalej "p.p.s.a."). Dla dokonania tej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca wezwanie została skutecznie doręczona 7 listopada 2019 r.
W zakreślonym terminie powyższe braki nie zostały uzupełnione. Skarżący złożył jednakże pismo z dnia 12 listopada 2019 r. zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a, skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Cofnięcie skargi może zostać uznane za niedopuszczalne przez sąd, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowało utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a,. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Badanie skuteczności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Dopiero wówczas strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzenia skargą poprzez jej cofnięcie. W sytuacji natomiast, gdy skarga obarczona jest brakami formalnymi, a zatem nie została skutecznie wniesiona i nie zainicjowała postępowania sądowoadministracyjnego, nie jest dopuszczalne jej cofnięcie
W niniejszej sprawie skarżący pomimo skutecznie doręczonego wezwania nie uzupełnił braku formalnego skargi w terminie. Tym samym spełnione zostały przesłanki odrzucenia skargi z art. 58 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi musi zatem skutkować jej odrzuceniem, a nie umorzeniem postępowania z powodu jej cofnięcia.
W związku z powyższym, Sąd uznał cofnięcie skargi za niedopuszczalne i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.