Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 września 2019 r. adwokat K. F. wniosła w imieniu skarżących skargę na wymienione w sentencji postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach.
Wymieniona osoba, oznaczona w nagłówku pisma jako pełnomocnik skarżących została wezwana pismem z dnia 4 listopada 2019 r. do usunięcia braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie opłaconego opłatą skarbową pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach lub przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie skutecznie doręczono wymienionej osobie w dniu 19 listopada 2019 r.
W odpowiedzi na wezwanie w załączeniu pisma z dnia 26 listopada 2019 r., nadanego w placówce pocztowej tego samego dnia, wymieniony wyżej fachowy pełnomocnik nadesłał potwierdzone za zgodność z oryginałem odpisy pełnomocnictw procesowych do działania w sprawie w imieniu większości skarżących. Pełnomocnictwo z dnia 1 września 2019 r. do działania w sprawie imieniem K. M. zostało podpisane w jego imieniu przez drugiego skarżącego L. M., który powołuje się w nim na udzielone mu pełnomocnictwo z dnia 20 września 2018 r. Z treści powołanego pełnomocnictwa z dnia 20 września 2018 r., którego potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię również nadesłano do tut. Sądu., nie wynika umocowanie do działania skarżącego L. M. w imieniu skarżącego K. M. w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również brak w jego treści umocowania do udzielania pełnomocnictw substytucyjnych.
Pismem z dnia 4 grudnia 2019 r. wezwano skarżącego K. M. do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie. Wezwanie zostało wysłane na adres skarżącego wskazany w skardze i skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 19 grudnia 2019 r. Do chwili obecnej, nie wpłynął do tut. Sądu egzemplarz skargi podpisany przez skarżącego, jak również skarżący nie podpisał skargi osobiście w siedzibie Sądu. Nie wpłynęła również żadna inna korespondencja, stanowiąca uzupełnienie braku formalnego skargi stosownie do wezwania z dnia 4 grudnia 2019 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., który określa wymagania formalne skargi, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W przypadku wniesienia skargi przez pełnomocnika do pisma należy załączyć pełnomocnictwo procesowe lub jego wierzytelnego odpis, jeśli w danej sprawie te dokumenty nie zostały jeszcze złożone przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Z kolei podpis strony, względnie jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, stanowi wymóg formalny pisma w postępowaniu sądowym określony w art. 47 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W opisanym stanie faktycznym osoba określona w skardze jako pełnomocnik wszystkich skarżących, pomimo stosownego wezwania, w wyznaczonym terminie nie nadesłała skutecznie udzielonego pełnomocnictwa do działania imieniem skarżącego K. M. Skarżący L. M. nie mógł na podstawie pełnomocnictwa z dnia 20 września 2018 r. udzielić pełnomocnictwa do działania imieniem skarżącego K. M. przed sądami administracyjnymi. Pełnomocnictwo z dnia 20 września 2018 r. mające stanowić podstawę takiego umocowania, nie obejmowało swoim zakresem działania w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zatem skarżący L. M. nie mógł wyznaczyć w tym zakresie dalszego pełnomocnika.
Dodatkowo treść tego pełnomocnictwa jednoznacznie wskazuje na jego materialny, nie natomiast procesowy charakter. Zgodnie z art. 106 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks Cywilny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1495 ze zm.) pełnomocnik może ustanowić dla mocodawcy innych pełnomocników tylko wtedy, gdy umocowanie takie wynika z treści pełnomocnictwa, z ustawy lub ze stosunku prawnego będącego podstawą pełnomocnictwa. Takiego umocowania nie zawiera pełnomocnictwo z dnia 20 września 2018 r., a do pełnomocnictwa materialnego nie znajduje zastosowania regulacja dotycząca pełnomocnictwa procesowego, stanowiąca, że obejmuje ono z mocy prawa umocowanie do udzielania dalszych pełnomocnictw.
Sam skarżący K. M. pomimo stosownego wezwania, nie usunął w terminie, który upływał skarżącemu w dniu z dniem 27 grudnia 2019 r., braku formalnego skargi, polegającego na niepodpisaniu skargi, zatem zachodzą przesłanki jej odrzucenia.
Z uwagi na powyższe Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.