Uzasadnienie
Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – zwanej dalej P.p.s.a.) stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W niniejszej sprawie radca prawny A. Z. został ustanowiony pełnomocnikiem skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym na mocy postanowienia sądu z dnia 7 czerwca 2013 r. Pełnomocnik brał udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, za co otrzymał wynagrodzenie postanowieniem referendarza sądowego z dnia 12 grudnia 2013 r. Następnie zaś złożył skargę kasacyjną od wyroku tut. Sądu z dnia 21 listopada 2013 r. Skarga ta została rozpatrzona przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 19 listopada 2015 r., a pełnomocnik strony nie brał udziału w posiedzeniu Sądu. W swoim orzeczeniu Naczelny Sąd Administracyjny zaznaczył, że o kosztach zastępstwa procesowego świadczonego przez pełnomocnika z urzędu orzeka sąd pierwszej instancji, wobec czego pełnomocnik wystąpił z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia za postępowanie kasacyjne.
Zgodnie z treścią § 21 aktualnie obowiązującego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805) do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Rozporządzenie to weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.
Zgodnie z treścią § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b poprzednio obowiązującego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r. poz. 490) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Stosownie zaś do § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", wynosi 240 zł. Do wynagrodzenia pełnomocnika dolicza się podatek od towarów i usług w wymiarze 23%.
Z uwagi na to, że zostały spełnione warunki, uzasadniające przyznanie ustanowionemu w ramach prawa pomocy pełnomocnikowi kosztów udzielonej pomocy prawnej, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w związku z art. 250 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d rozporządzenia postanowiono, jak w sentencji.