Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 września 2022 r. M.L. (dalej jako: strona, skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem, złożył do tut. Sądu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej, opisane w rubrum niniejszego wyroku. Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym:
Decyzją z dnia 24 lutego 2022 r. nr [...] Wójt Gminy W. ustalił wysokość wydatków poniesionych przez Gminę W. za pobyt babki skarżącego w domu pomocy społecznej oraz zobowiązał stronę do zwrotu tej kwoty.
Pismem z dnia 12 lipca 2022 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od w/w decyzji twierdząc, że nie została ona doręczona skarżącemu ani jego pełnomocnikowi. Wskazał przy tym, że w przesyłce nr [...] otrzymał jedynie decyzję Wójta Gminy W. z dnia 24 lutego 2022 r. nr [...], odmawiającą całkowitego zwolnienia z obowiązku ponoszenia opłat za pobyt babki – J.P. w domu pomocy społecznej. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącego złożył odwołanie od decyzji Wójta Gminy W. z dnia 24 lutego 2022 r. nr [...].
Zaskarżonym postanowieniem organ odwoławczy odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy W. z dnia 24 lutego 2022 r. nr [...]. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wskazał, że decyzja organu I instancji została skutecznie doręczona adresatowi (tj. pełnomocnikowi skarżącego) w dniu 7 marca 2022 r., co znajduje potwierdzenie w zawartym w aktach sprawy, zwrotnym potwierdzeniu odbioru tej decyzji. Na tym dokumencie widnieje informacja, że w doręczanej przesyłce znajdowały się dwie decyzje - nr [...] i [...]. Organ odwoławczy podkreślił, że pełnomocnik nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w wymienionej przesyłce znajdowała się tylko jedna decyzja z dnia 24 lutego 2022 r. nr [...], od której wniósł odwołanie, jednakże nie zorientował się, że w wymienionej przesyłce brakuje drugiej decyzji, tj. z dnia 24.02.2022 r. nr [...].
W skardze wniesionej od powyższego postanowienia, skarżący – reprezentowany przez pełnomocnika - zarzucił naruszenie przez organ art. 58 § 1, art. 7 i 7a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie t.j.: Dz. U. 2022 poz. 2000 ze zm., dalej jako: "k.p.a") poprzez nieuwzględnienie wyjaśnień skarżącego co do okoliczności braku doręczenia przez organ I instancji decyzji z dnia 24 lutego 2022 r. nr [...] i stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, w sytuacji gdy odwołanie zostało wniesione w terminie. Podniósł, że decyzja ta nie została w ogóle doręczona pełnomocnikowi ani skarżącemu. Ponownie wskazał, że w przesyłce pocztowej zawarta była wyłącznie jedna z dwóch decyzji wymienionych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, zaś pełnomocnik ani skarżący nie mają wpływu na wadliwie dokonywane doręczenie przez organ I instancji. Dodał, że każda decyzja administracyjna powinna być doręczona odrębnym listem poleconym, gdyż nie ma wówczas żadnych wątpliwości, że konkretna decyzja została skutecznie doręczona.
W związku z powyższymi zarzutami wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał twierdzenia, zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym (art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 P.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Natomiast zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Przedmiotem postępowania w rozpatrywanej sprawie jest postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Podstawę prawną tego rozstrzygnięcia stanowił art. 58 § 1 k.p.a., zgodnie z którym, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest pogląd, że "do okoliczności faktycznych, uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu, zalicza się stany nadzwyczajne takie jak problemy komunikacyjne, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na dokonanie czynności przy pomocy innej osoby, powódź, pożar czy też inne przeszkody, których strona nie była w stanie przezwyciężyć. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Warunkiem przywrócenia terminu jest zatem uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu, przy czym pojęcie winy należy rozumieć w sposób obiektywny - wymagając od strony staranności." (por. postanowienie WSA w Gdańsku z 13 października 2020 r., sygn. akt: III SA/Gd 786/20).
Dodatkowo, w sytuacji, w której strona jest reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, kryterium należytej staranności jest podwyższone. Podnieść należy, że na pełnomocniku będącym adwokatem bądź radcą prawnym ciąży szczególny obowiązek dbałości o terminowość i prawidłowość dokonywanych czynności procesowych. Jak podkreśla się w orzecznictwie, w sytuacjach, gdy od prawidłowego dokonania danej czynności zależy dalszy bieg powierzonej pełnomocnikowi sprawy, zasadne jest wymaganie od tego pełnomocnika maksimum staranności. Rzetelność wykonania czynności procesowych przekładać się będzie bowiem na prawo strony do obrony swoich interesów i ochrony jej praw. Powyższe oznacza, że dla przyjęcia winy fachowego pełnomocnika w uchybieniu terminu wystarczy nawet jego lekkie niedbalstwo (por. NSA w postanowieniu z 8 czerwca 2016 r., sygn. akt: I GZ 369/16).
W niniejszej sprawie, uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, pełnomocnik skarżącego wskazał, że decyzja organu I instancji nie została doręczona skarżącemu ani jego pełnomocnikowi. Według pełnomocnika skarżącego w przesyłce pocztowej, w której organ I instancji miał przesłać dwie decyzje w dwóch różnych sprawach administracyjnych, znajdowała się jedynie jedna decyzja, od której złożono odwołanie. Decyzja z dnia 24 lutego 2022 r. nr [...], mimo że wymieniona na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, nie została doręczona.
W ocenie Sądu organ odwoławczy zasadnie przyjął, że powoływane przez pełnomocnika skarżącego okoliczności nie mogą stanowić o braku winy w uchybieniu terminu. Przede wszystkim wskazać należy, że prawidłowo wypełnione zwrotne potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym, korzystającym z domniemania prawdziwości. Dokument ten potwierdza fakt i datę doręczenia pełnomocnikowi skarżącego obu decyzji na nim wymienionych. Na przedmiotowym potwierdzeniu odbioru, na którym w sposób wyraźny wymienione są dwie decyzje, widnieje podpis pełnomocnika skarżącego, będącego adwokatem.
Nie sposób zatem dać wiary twierdzeniom tego pełnomocnika, że przedmiotowa decyzja nie została doręczona, że doręczenie zostało dokonane wadliwie lub też, że pełnomocnik nie miał świadomości o doręczeniu w jednej przesyłce dwóch odrębnych decyzji. Pełnomocnik skarżącego, chcąc wykazać okoliczność przeciwną od wynikającej z dokumentu urzędowego, powinien przedstawić na to stosowne dowody, czego jednak nie uczynił. Nie obalił tym samym domniemania prawdziwości danych, wynikających ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, według którego decyzja organu I instancji została doręczona prawidłowo.
W związku z tym, że miało miejsce prawidłowe doręczenie decyzji organu I instancji, stwierdzić należało, iż w niniejszej sprawie nie wystąpiły okoliczności uzasadniające brak winy w uchybieniu terminu przez pełnomocnika skarżącego. Jak już wskazano, miernik należytej staranności, odnoszący się do pełnomocników będących adwokatami czy też radcami prawnymi jest podwyższony z racji profesjonalnego charakteru usług, świadczonych przez tych pełnomocników.
W konsekwencji powyższego organ zasadnie stwierdził, że nie ma podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy W. z dnia 24 lutego 2022 r. nr [...], gdyż nie zostały spełnione przesłanki wymienione w art. 58 § 1 k.p.a.
W wyniku przeprowadzenia kontroli zaskarżonego postanowienia według kryterium zgodności z prawem, stwierdzić należało, że skarga jest bezzasadna, albowiem postanowienie zostało wydane zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego.
Wobec tego, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skarga podlegała oddaleniu.