Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. K. M. wniósł w imieniu K. M. i T. P. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego.
W nadesłanych wraz ze skargą i aktami sprawy dokumentach brak było pełnomocnictwa udzielonego K. M. przez skarżących. W związku z powyższym wezwaniem z dnia 30 listopada 2012 r. zwrócono się do K. M. w pierwszej kolejności o wykazanie, że należy on do kręgu osób mogących występować w imieniu skarżących w charakterze pełnomocnika w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w sytuacji, jeśli jest on osobą wymienioną w art. 35 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.), zobowiązano go do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie stosowanego pełnomocnictwa upoważniającego do działania w imieniu skarżących przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach bądź przed sądami administracyjnymi. W wyznaczonym terminie K. M. nadesłał dokumenty, z których wynikało, że nie może on reprezentować skarżących w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W związku z powyższym na podstawie zarządzenia z dnia 4 stycznia 2013 r. wezwano K. M. i T. P. do uzupełnienia braku formalnego skargi przez jej podpisanie w siedzibie Sądu bądź przez nadesłanie odpisu skargi własnoręcznie podpisanego przez obojga skarżących. W dniu [...] r. K. M. nadesłał jedynie odpis pisma z dnia [...] r., zatem ponownie wezwano skarżących do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania te zostały prawidłowo doręczone skarżącym w dniu 4 lutego 2013 r. W dniu [...] r. w siedzibie Sądu stawił się K. M. i podpisał skargę z dnia [...] r. wraz z jej odpisem. Natomiast T. P. nie odpowiedział na wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 34 P.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Stosownie zaś do art. 35 § 1 P.p.s.a. pełnomocnikiem strony będącej osobą fizyczną może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego (§ 2 tego przepisu). W niniejszym postępowaniu skargę w imieniu K. M. i T. P. podpisał K. M., który jednak nie należy do kręgu osób wymienionych powyżej. Jak wynika z akt sprawy K. M. do dnia [...] r. był pracownikiem spółki cywilnej prowadzonej przez skarżących, obecnie natomiast na skutek dokonanej w dniu [...] r. w formie aktu notarialnego zmiany umowy spółki cywilnej jest wspólnikiem tej spółki.
Jednak jak zostało wyjaśnione skarżącym w piśmie z dnia 8 stycznia 2013 r. zaskarżonym postanowieniem wymierzono karę z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego K. M. i T. P. – w tamtym czasie wspólnikom spółki cywilnej, którzy w świetle art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r., nr 220, poz. 1447 ze zm.) mają status przedsiębiorców jako osoby fizyczne. Sama spółka cywilna nie posiada zdolności sądowej, zatem wspólnicy uprawnieni do prowadzenia spraw spółki zgodnie z umową spółki nie mogą występować w imieniu pozostałych wspólników, w tym byłych, przed sądem administracyjnym. W tym miejscu podkreślić należy, że stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela lub pełnomocnika.
W świetle dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy nie budzi wątpliwości, że warunkiem nadania skardze dalszego biegu było podpisanie skargi przez K. M. i T. P. Przesyłki zawierające wezwania do usunięcia braku formalnego skargi zostały prawidłowo doręczone do rąk własnych skarżących w dniu 4 lutego 2013 r., co oznacza, że wyznaczony termin upływał z dniem 11 lutego 2013 r. W ostatnim dniu wyznaczonego terminu w siedzibie Sądu skarga została podpisana jedynie przez K. M., natomiast skarżący T. P. nie dokonał powyższej czynności. W tym stanie rzeczy skarga T. P. jako dotknięta brakiem uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu, nie może skutkować wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego.
Wobec powyższego skarga T. P. podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a.