Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] Wojewoda [...] i, działając na podstawie art. 123 w zw. z art. 37 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej w skrócie Kpa, po rozpatrzeniu zażalenia "A" S.A. w W. na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta Miasta S. sprawy dotyczącej ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w J., działka nr [...], obręb [...], przejętą z mocy prawa na rzecz Miasta J. pod inwestycję drogową, wyznaczył Prezydentowi Miasta S. dodatkowy 60 dniowy termin załatwienia tej sprawy.
Pismem z dnia [...] r. Miasto J. reprezentowane przez Prezydenta Miasta złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższe postanowienie Wojewody [...], wnosząc o jego uchylenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Stosowanie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- - decyzje administracyjne,
- - niektóre postanowienia (wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające co do istoty, ponadto wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie),
- - inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
- - pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,
- - akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
- - inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
- - akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz na bezczynność organów administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie postępowania, w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 a Ppsa.
Sądy administracyjne orzekają również w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 Ppsa).
Wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów jest wyczerpujące, zatem skarga wykraczająca poza ten zakres przedmiotowy jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa.
Przenosząc powyższą regulację na grunt niniejszej sprawy wskazać wymaga, że stosownie do treści art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania skutkuje uruchomieniem działania nadzorczego organu wyższego stopnia. W razie uznania zasadności zażalenia organ ten wyznacza organowi niższego stopnia dodatkowy termin załatwienia sprawy, zarządza wyjaśnienie przyczyn zwłoki oraz w razie potrzeby zarządza podjęcie środków zapobiegających naruszeniu terminów załatwienia spraw w przyszłości. Choć Kodeks nie normuje jakiej formie organ wyższego stopnia rozstrzyga, to w orzecznictwie administracyjnym utrwalił się pogląd, że organ administracyjny właściwy do rozpoznania zażalenia wniesionego na podstawie art. 37 § 1 Kpa wydaje w celu jego załatwienia postanowienie. Postanowienie to wydane jest w toku postępowania administracyjnego, nie rozstrzyga ono o istocie sprawy, ani nie kończy postępowania.
Złożenie zażalenia w trybie art. 37 § 1 Kpa jest wyłącznie warunkiem formalnym poprzedzającym wniesienie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania administracyjnego (art. 52 Ppsa). Nie może zatem być traktowane jako odrębne i samodzielne postępowanie administracyjne (por. postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 872/12, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie przysługuje od niego także zażalenie brak jest bowiem szczególnych unormowań Kodeksu postępowania administracyjnego wskazujących na możliwość zaskarżenia tego postanowienia, a jak wynika z art. 141 § 1 Kpa zażalenie przysługuje na postanowienie tylko w przypadkach wskazanych w ustawie.
Mając na uwadze powyższe okoliczności uznać należy, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Wojewody [...] nie należy do katalogu postanowień wskazanych w art. 3 § 2 pkt 2 Ppsa, nie jest to również inny akt lub czynność organu dotycząca przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Skarga Miasta J. wniesiona na to postanowienie jest wobec tego niedopuszczalna i na tej podstawie podlega odrzuceniu, w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa. W zakresie zwrotu wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.
Na marginesie należy podkreślić, że Sąd dostrzegł okoliczność, że strona skarżąca przy wnoszeniu skargi zachowała tryb wskazany w pouczeniu postanowienia Wojewody [...]. Pouczenie to było jednak błędne, gdyż wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego, niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska organu wyższego stopnia w zakresie rozpoznania zażalenia, warunkuje możliwość wniesienia skargi do sądu, jednakże wyłącznie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ niższego stopnia (w niniejszej sprawie Prezydenta Miasta S.). Ewentualnie w skardze na przewlekłe prowadzenie postępowania przez ten organ strona skarżąca może podważać stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 Kpa.