Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 października 2020 r. D. N. (dalej jako: skarżący), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...], którą organ ten uchylił decyzję Starosty Powiatu [...] z [...] r. nr [...] w sprawie obowiązku zapłaty przez skarżącego kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem i oszacowaniem wartości, zniszczeniem (demontażem) samochodu marki Opel [...] o nr rejestracyjnym [...], usuniętego z drogi w dniu 3 lutego 2018 r. na podstawie dyspozycji usunięcia pojazdu nr [...] wydanej przez Policję, w części dotyczącej nałożenia obowiązku zapłaty kosztów w zakresie oszacowania wartości w/w samochodu i umorzył w tej części postępowanie, zaś w pozostałym zakresie utrzymał w/w decyzję Starosty powiatu [...] w mocy.
Zarządzeniem z 20 listopada 2020 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, zaś wezwaniem z 18 grudnia 2020 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie nr PESEL.
Oba powyższe wezwania zostały nadane na adres skarżącego, podany w skardze i po dwukrotnym awizowaniu zostały zwrócone do Sądu, jako niepodjęte w terminie.
Brak formalny skargi nie został uzupełniony. Wpis od skargi nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Natomiast art. 220 § 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku opłatą sądową jest m.in. wpis od skargi (art. 212 § 1 P.p.s.a.).
Jednocześnie stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Ponadto, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Na mocy art. 73 § 1-3 P.p.s.a., jeśli nie jest możliwe doręczenie pisma na zasadach zwykłych, pismo to składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, o czym zawiadamia się adresata pisma, podając jednocześnie informację o możliwości odbioru pisma w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Jeśli w terminie siedmiu dni pismo nie zostanie odebrane, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru tego pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Jeśli pismo nie zostanie odebrane w zakreślonych wyżej terminach, zgodnie z art. 73 § 4 P.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, o którym mowa w § 1.
W niniejszej sprawie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie nr PESEL skarżącego. Oba powyższe wezwania, zostały nadane na adres skarżącego podany w treści skargi. Z koperty nadania wynika, że w dniu 28 grudnia 2020 r. przesyłka, zawierająca powyższe wezwania, była pierwszy raz awizowana, a zatem wraz z tym dniem rozpoczął bieg termin, o którym mowa w art. 73 § 1 P.p.s.a. Drugie awizo zostało sporządzone w dniu 5 stycznia 2021 r. W związku z niepodjęciem przesyłki w zakreślonym terminie, została ona zwrócona, jako niepodjęta, do Sądu. Na mocy art. 73 § 4 P.p.s.a. należało uznać powyższą przesyłkę za skutecznie doręczoną z upływem dnia 11 stycznia 2021 r. Z tym dniem rozpoczął zatem swój bieg siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi. Terminy te upłynęły bezskutecznie w dniu 18 stycznia 2021 r.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.