Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 15 marca 2023 r., sygn. akt II SA/Gl 145/23

Uzasadnienie

Pismem z dnia 13 grudnia 2023 r. A. S. (dalej jako: skarżący) złożył skargę sądową na czynność Prezydenta Miasta D., opisaną w rubrum niniejszego postanowienia. Skarżący wnioskiem z dnia 6 października 2022 r. zwrócił się o zwrot należnego oprocentowania od środków finansowych, wpłaconych na podstawie decyzji Prezydenta Miasta D., dotyczącej umorzenia postępowania w sprawie uznania za nienależnie pobrane i zobowiązania do zwrotu świadczeń wychowawczych, wypłaconych skarżącemu na jego syna – M. S. W odpowiedzi na powyższy wniosek Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w D. pismem z dnia 10 listopada 2022 r. poinformował skarżącego, że nie widzi podstaw do wypłaty wnioskowanych odsetek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje

Kognicja sądów administracyjnych została wyznaczona w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. 2023 r., poz. 259), zwanej dalej: "p.p.s.a.". W myśl tego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, której wniesienie jest niedopuszczalne.

W rozpatrywanej sprawie zaskarżeniu do Sądu podlegała czynność organu znajdująca swoje odzwierciedlenie w piśmie z dnia 10 listopada 2022 r. W ocenie Sądu pismo to miało charakter wyłącznie informacyjny. Nie rozstrzygało ono żadnej indywidualnej sprawy administracyjnej, nie orzekało o prawach i obowiązkach skarżącego, nie stanowiło decyzji administracyjnej lub postanowienia, które podlegałoby zaskarżeniu w drodze skargi sądowoadministracyjnej. Okoliczności objęte wnioskiem skarżącego oraz pismem organu z dnia 10 listopada 2022 r. w ocenie Sądu mogą co najwyżej stanowić ewentualną podstawę roszczeń o charakterze cywilnoprawnym. Nie stanowią jednak sprawy administracyjnej co powoduje, że skarżona czynność nie mieści się w katalogu spraw, których rozstrzyganie zostało poddane kognicji sądów administracyjnych. W konsekwencji skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.