Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając swój wniosek wskazał, że obecnie pozostaje na utrzymaniu żony, której źródłem dochodu jest świadczenie rentowe w wysokości 859 zł oraz wynagrodzenie ze stosunku pracy w wysokości 642 zł. Rodzina wnioskodawcy, poza lokalem mieszkalnym o pow. 48 m2 oraz udziałem (1/6) w innym lokalu mieszkalnym nie dysponuje żadnym innym majątkiem. Wnioskodawca podał, że miesięczny koszt utrzymania lokalu mieszkalnego w którym przebywa z żoną to kwota około 360 zł, wydatki na leczenie to kwota rzędu 200 – 300 zł, a pozostałe do dyspozycji jego rodziny środki pochłania zaspokojenie bieżących potrzeb bytowych. Na wezwanie referendarza sądowego J. S. nadesłał szereg dokumentów obrazujących poziom i strukturę wydatków ponoszonych w związku z bieżącym utrzymaniem oraz dokumentujących wysokość dochodów jego małżonki.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Ocena możliwości finansowych strony ubiegającej się o zwolnienie od kosztów sądowych dokonywana jest poprzez porównanie uzyskiwanego przez nią dochodu z wydatkami, które będzie zobowiązana ponieść w toczącym się postępowaniu sądowym. Pod uwagę bierze się również składniki majątkowe wnioskodawcy gdyż one mają wpływ na ocenę sytuacji majątkowej wnioskodawcy.
Patrząc z tej perspektywy na sytuację materialną skarżącego uznano, że zasadnym będzie uwzględnienie w całości złożonego wniosku.
Na powyższym zaważyło przede wszystkim to, iż jedynym źródłem dochodu w rodzinie wnioskodawcy jest świadczenie rentowe jego małżonki oraz jej wynagrodzenie za pracę. Suma tych świadczeń jest jednakże relatywnie niska, co oznacza, że po zaspokojeniu podstawowych potrzeb bytowych do dyspozycji jego rodziny pozostaje niewielka kwota – około 1000 zł. W opisywanej sytuacji uiszczenie wpisu od skargi w wysokości 200 zł oraz innych, potencjalnych kosztów sądowych mogłoby zachwiać i tak już trudną sytuacją finansową strony. Stąd też uznano, że złożony wniosek zasługuje na uwzględnienie
Wobec tego, działając na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.