Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w K. decyzją z dnia [...] roku nr [...] nałożył na B. T. karę pieniężna w wysokości 4.850,00 (cztery tysiące osiemset pięćdziesiąt) złotych na podstawie art. 92a ust. 1 i 3, art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o transporcie drogowym (t.j. Dz.U. z 2012 roku, poz. 1265). Decyzja ta została doręczona na adres: B. T., "A", ul. [...], w dniu 18 kwietnia 2013 roku, a jej odbiór potwierdzony osobiście przez B. T. Odwołanie od powyższej decyzji złożył B. T. Odwołanie zostało sporządzone, jak wynika z umieszczonej w nim daty w dniu 30 kwietnia 2013 roku, nadane w Urzędzie Pocztowym pod adres organu I instancji w dniu [...] roku, wpłynęło do organu I instancji w [...] roku, a zostało podpisane przez P. O. – "pełnomocnika".
Pismem z dnia 13 maja 2013 r. organ I instancji wezwał B. T. w związku z odwołaniem, które wpłynęło do organu o "uzupełnienie braków formalnych poprzez przesłanie w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego pisma, pełnomocnictwa dla Pana P. O. do reprezentacji przedsiębiorcy w postępowaniu odwoławczym". Równocześnie pismo to zawierało pouczenie "w przypadku nieuzupełnienia w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego pisma braków formalnych, odwołanie będzie pozostawione bez rozpoznania, zgodnie z art. 64 § 2 Kpa". Przy piśmie z dnia [...] roku P. O. złożył pełnomocnictwo ogólne z dnia [...] roku (znajdujące się już wcześniej w aktach postępowania administracyjnego – k. 3).
Główny Inspektor Transportu Drogowego postanowieniem z dnia [...] r. wydanym na podstawie art. 134 § 1 Kpa stwierdził uchybienie terminu do złożenia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] roku o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 4.850,00 zł. Organ podał, że decyzja organu I instancji została stronie skutecznie doręczona w dniu [...] roku, a dopiero w dniu [...] roku strona w Urzędzie Pocztowym nadała odwołanie od tej decyzji. Natomiast stosownie do art. 129 § 2 Kpa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona – od dnia jej ogłoszenia. Oznacza to, że termin do złożenia odwołania upłynął w dniu 2 maja.
W związku z tym w oparciu o art. 134 organ orzekający stwierdził uchybienie terminu do złożenia odwołania. Nadto organ podał, że strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 58 Kpa. Jak wynika z samego postanowienia, jego adresatem był B. T. reprezentowany przez P. O. Także z dowodu doręczenia tego postanowienia wynika, że zostało ono przesłane na adres "reprezentującego P. O., B. T., ul. [...]" i odebrane przez B. T. osobiście.
Skargę na ostateczne postanowienie z dnia [...] roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach złożył B. T. W skardze tej podniósł wyłącznie zarzuty i zawarł ich argumentację dotyczące orzeczenia organu I instancji. Zupełnie nie ustosunkował się do postanowienia stwierdzającego uchylenie terminu do złożenia odwołania od decyzji organu I instancji
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z uwagi na treść skargi Sąd na wstępie pragnie wyjaśnić, że przedmiotem niniejszego postępowania jest zbadanie zgodności z prawem postanowienia Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] roku, a nie decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] roku o nałożeniu kary pieniężnej.
Niewątpliwie w momencie gdy do organu odwoławczego wpływa odwołanie organ ten w tak zwanym postępowaniu wstępnym zobowiązany jest między innymi do sprawdzenia czy odwołanie zostało złożone z zachowaniem terminu określonego w art. 129 § 2 Kpa, czy też nie. Jeżeli odwołanie zostało złożone po terminie z art. 129 § 2 Kpa organ jest zobowiązany stwierdzić na podstawie art. 134 Kpa złożenie odwołania z uchybieniem terminu, (przy założeniu braku wniosku o przywrócenie terminu).
Postępowanie o stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania zamyka postępowanie odwoławcze, a więc pozbawia stronę (dopóki znajduje się w obiegu prawnym) możliwości skorzystania z pełnej ochrony, jaką zapewnia postępowanie odwoławcze. Żeby mówić o uchybieniu terminu do złożenia odwołania należy ustalić datę doręczenia decyzji, od której to odwołanie zostało złożone (art. 129 § 2 Kpa).
W postępowaniu administracyjnym strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego udziału (art. 32 Kpa). Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi (art. 40 § 2 Kpa). Od chwili ustanowienia pełnomocnika strona działa za jego pośrednictwem z pełnym skutkiem prawnym, czego istotnym elementem jest nałożony na organ obowiązek doręczania wszelkich pism adresowanych do tej strony w ramach tego postępowania temu pełnomocnikowi, a nie stronie. Organ może doręczać pisma równolegle również stronie, nie mniej takie doręczenie ma co do zasady wyłącznie charakter informacyjny.
W aktach sprawy (k. 3 akt administracyjnych) znajduje się pełnomocnictwo ogólne z dnia [...] roku dla P. O. Zgodnie z tym pełnomocnictwem P. O. uprawniony jest do reprezentowania B. T. jako przedsiębiorcy m.in. przed Inspektorem Transportu Drogowego i Głównym Inspektorem Transportu Drogowego. W piśmie tym stwierdzono także, że wszelka korespondencja powinna być kierowana "na nazwę i adres strony" (podany w pełnomocnictwie). W oparciu o to pełnomocnictwo P. O. brał udział w postępowaniu przed organem I instancji, a organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę uznał, że odwołanie zostało złożone przez pełnomocnika strony P. O. Także w zaskarżonym postanowieniu określono P. O. jako reprezentującego B. T. O fakcie traktowania P. O. (w oparciu o pełnomocnictwo z [...] roku) jako pełnomocnika B. T. świadczy już fakt wstępnego rozpoznania tego odwoływania przez organ odwoławczy, zakończonego wydaniem zaskarżonego postanowienia.
Oznacza to, że decyzja organu I instancji powinna zostać doręczona P. O. na adres wskazany w pełnomocnictwie ogólnym, a adres ten należy potraktować jako adres do doręczeń. Jeżeli chodzi o doręczenie decyzji organu I instancji, to doręczenie to powinno mieć imienny charakter, a więc zostać przez organ skierowane do indywidualnie i precyzyjnie określonego adresata. Tylko doręczenie decyzji P. O. na adres wskazany w pełnomocnictwie ogólnym rozpoczynałoby bieg terminu z art. 129 § 2 Kpa. Decyzja organu I instancji została jednak doręczona w dniu 18 kwietnia 2013 roku stronie postępowania B. T. W tym dniu nie rozpoczął się więc bieg terminu z art. 129 § 2 Kpa. Aby ustalić czy odwołanie z dnia 30 kwietnia 2013 roku, nadane w Urzędzie Pocztowym w dniu 6 maja 2013 r. zostało złożone po terminie, należy więc ustalić datę, w której decyzja organu I instancji została doręczona pełnomocnikowi – P. O. Jest to niewątpliwie zadanie organu odwoławczego, bowiem tylko ustalenie, że decyzja ta została mu doręczona w terminie takim, że termin do złożenia odwołania upłynął w dniu 2 maja 2013 roku, uprawnia organ do podjęcia kolejnego postanowienia o uchybieniu terminu do złożenia odwoływania.
Zdaniem Sądu jeżeli jednak w postępowaniu ponownym daty doręczenia decyzji organu I instancji pełnomocnikowi – P. O. nie uda się ustalić, to dopuszczalnym będzie przyjęcie przez organ odwoławczy, że najpóźniej przesyłka ta została doręczona w dniu 30 kwietnia 2013 roku, oczywiście w tym ostatnim przypadku odwołanie byłoby odwołaniem złożonym w terminie.
Majac na uwadze powyższe na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 roku, poz. 270, ze zm.) orzeczono, jak w sentencji.
bu