Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 listopada 2012 r. M. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na uchwałę nr XXVI/314/2012 Rady Miejskiej w Tarnowskich Górach z dnia 27 czerwca 2012 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dzielnic: Śródmieście-Centrum, Lasowice, Osada Jana w Tarnowskich Górach.
Pismem z dnia 19 stycznia 2013 r. J. C. zwróciła się z wnioskiem o dopuszczenie jej do udziału w sprawie w charakterze strony oraz o odrzucenie skargi M. F. albowiem, jak podniosła, sprawa narusza jej prawa i dotyczy jej bezpośrednio. Skarga M. F. dotyczy bowiem dojazdu, poprzez należącą do niego nieruchomość, do działki należącej do wnioskodawczyni.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm.) udział w charakterze uczestnika postępowania może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. W konsekwencji aby sąd administracyjny władny był dopuścić wnioskującą osobę do udziału w sprawie w charakterze uczestnika (strony) spełnione muszą być jednocześnie 3 warunki:
- 1) w sprawie prowadzone było postępowanie administracyjne;
- 2) wnioskodawca nie brał w postępowaniu tym udziału;
- 3) wynik postępowania dotyczy interesu prawnego wnioskodawcy.
W niniejszej sprawie już warunek pierwszy nie został spełniony co uniemożliwia dopuszczenie J.C.do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika.
Podkreślić bowiem należy, że procedura uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest uregulowana przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, lecz przepisami normującymi materię należącą do planowania i zagospodarowania przestrzennego. W konsekwencji podjęcie uchwały w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie stanowi załatwienia sprawy administracyjnej po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego. Postępowanie takie jest bowiem odrębnym postępowaniem, którego zakres reguluje ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.). Odrębność tego postępowania dotyczy nie tylko podjęcia uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ale także wniesienia do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na tę uchwałę na podstawie przepisów ustawy o samorządzie gminnym – por. szerzej np. postanowienie NSA z dnia 16 października 2012 r. sygn. akt II OZ 903/12.
Postępowanie w niniejszej sprawie toczy się na skutek skargi wniesionej na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. 2001, Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.). Przepis art. 101 u.s.g. nie daje podstaw do dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym innego podmiotu, niż wnoszący skargę na akt prawa miejscowego. Ocena miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dokonywana jest w konsekwencji tylko pod kątem naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia podmiotu który wniósł skargę.
W tej sytuacji Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.