Uzasadnienie
W skardze z dnia [...] r. W. Z. zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie pełnomocnika z urzędu. Następnie, na wezwanie Sądu, wniosek ów złożyła na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych jak i o ustanowienie adwokata z urzędu.
Z treści formularza wynika, że wnioskodawczyni samotnie prowadzi gospodarstwo domowe zamieszkując w budynku o pow. 40 m2. W skład majątku skarżącej wchodzi również nieruchomość rolna o pow. około 2 ha oddana w nieodpłatną dzierżawę. W. Z. zadeklarowała, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Jej jedynym dochodem jest świadczenie rentowe uzyskiwane w kwocie 560 zł miesięcznie – co potwierdzono kopią "odcinka" nadesłaną przy druku wniosku. Na wezwanie referendarza sądowego W. Z. nadesłała szereg dokumentów obrazujących ponoszone przez nią wydatki.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Uwzględniając przywołane wyżej przepisy i biorąc pod uwagę informacje uzyskane od skarżącej uznano, że jej wniosek zasługuje na uwzględnienie w całości.
Na ocenie sytuacji majątkowej W. Z. zaważyły przede wszystkim informacje dotyczące wysokości świadczenia rentowego będącego źródłem utrzymania się skarżącej. Kwota 560 zł netto miesięcznie stanowi jedyny dochód strony i pozwala właściwie na zaspokojenie elementarnych potrzeb egzystencjalnych. Z nadesłanych dokumentów wynika, że bieżące wydatki, nawet jeśli poszczególne kwoty nie są wysokie, stanowią znaczącą pozycję w budżecie strony, a po ich poniesieniu do jej dyspozycji pozostaje bardzo niewielka kwota. Za wiarygodne uznano w tym kontekście twierdzenia skarżącej, która podkreśliła, że częstokroć nie jest w stanie wykupić wszystkich, niezbędnych lekarstw, a także, że ma problemy ze zdobyciem środków na zakup opału na zimę. Całokształt powołanych wyżej okoliczności wskazuje na to, że wnioskodawczyni nie tylko nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych lecz również nie może samodzielnie opłacić usług fachowego pełnomocnika. Tym samym uznano, że spełnione zostały okoliczności wskazane w hipotezie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.