Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Gl 1487/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę I. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego, z powodu nieuzupełnienia braku formalnego skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi została wysłana na adres pełnomocnika skarżącej wskazany przez Okręgową Radę Adwokacką w K., tj. G., ul. [...] i uznana za skutecznie doręczoną zgodnie z art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. W konsekwencji przyjęto, że skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi w ustawowym terminie.
W dniu 16 lutego 2015 r. do Wydziału II tut. Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Do wniosku załączono również 3 odpisy skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła pełnomocnika w osobie adwokata N. D. w dniu 18 grudnia 2014 r., wskazując jako siedzibę Kancelarii ul. [...] w G. Tymczasem ww. pełnomocnik zawiadomił skutecznie Okręgową Radę Adwokacką w K. o zmianie siedziby Kancelarii informując, że nowa siedziba mieści się przy ul. [...], zaś termin rozpoczęcia wykonywania działalności w nowej siedzibie planowany jest na dzień 1 września 2014 r. Dokonany został również wpis o zmianie w CEiDG. Na dowód powyższego przedłożono stosowne dokumenty.
Tym samym pełnomocnik dokonał wszystkich formalności przewidzianych przepisami związanych ze zmianą siedziby Kancelarii. Dodatkowo wyjaśniono, że przed datą 11 lutego 2015 r. pełnomocnik nie posiadał wiedzy o wyznaczeniu go do reprezentowania skarżącej, nie otrzymał również przesyłki o wezwaniu do uzupełnieniu braku formalnego skargi, która została wysłana przez Sąd na nieaktualny adres. Powyższe informacje pełnomocnik uzyskał od skarżącej drogą telefoniczną, które następnie zostały potwierdzone przez Okręgową Radę Adwokacką. W związku z powyższym niezwłocznie po uzyskaniu wiedzy o uchybieniu terminu, pełnomocnik dokonał powyższej czynności, wnosząc jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do jej dokonania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo wniesienie wniosku przez zainteresowanego w wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu.
W ocenie Sądu wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi jest uzasadniony i zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności przedstawione we wniosku dostatecznie uprawdopodobniają, że do uchybienia terminu do dokonania powyższej czynności doszło bez winy skarżącej w rozumieniu art. 86 (1 P.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik skarżącej skutecznie zawiadomił Okręgową Radę Adwokacką w K. o zmianie adresu siedziby swojej Kancelarii, natomiast wezwanie Sądu zostało wysłane na nieaktualny adres jego Kancelarii, wskazany przez Radę. Zatem pełnomocnik nie miał wiedzy, że skierowano do niego wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, co skutkowało tym, że nie miał możliwości złożenia w ustawowym terminie odpisów skargi.
Z przedstawionych okoliczności wynika zatem, że skarżąca uchybiła terminowi do uzupełnienia braku formalnego skargi bez własnej winy, a uchybienie terminu rodzi dla niej ujemne skutki prawne.
Dodatkowo równocześnie z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu pełnomocnik skarżącej złożył wymagane odpisy skargi, zaś wniosek został złożony w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Spełnione więc zostały wszystkie przesłanki warunkujące przywrócenie uchybionego terminu.
Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 86 (1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.