Uzasadnienie
Decyzją z dnia 21 listopada 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie, w wyniku rozpoznania odwołania wniesionego przez skarżącego C. S., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta P. z dnia 12 października 2022 r. o odmowie przyznania skarżącemu dodatku węglowego.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że skarżący w terminie do dnia 11 sierpnia 2022 r. złożył deklarację do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków (dalej również jako CEEB), wskazując jako główne źródło ogrzewania kocioł gazowy/bojler gazowy/podgrzewacz gazowy przepływowy/kominek gazowy w ilości 5 sztuk. Następnie w dniu 25 sierpnia 2022 r. złożył kolejną deklarację do CEEB, w której wykazał jako główne źródło ogrzewania kocioł klasy 3 na węgiel i paliwa węglopochodne.
Organ podniósł, że na dzień 11 sierpnia 2022 r. w ewidencji CEEB jako główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego zgłoszone zostało ogrzewanie wyłącznie piecem gazowym i do dnia 11 sierpnia 2022 r. nie została złożona korekta deklaracji do CEEB dotycząca gospodarstwa domowego strony.
Odnosząc się do okoliczności wskazanych w odwołaniu dotyczących złożenia kolejnej deklaracji w dniu 25 sierpnia 2022 r. organ podniósł, że nie miało to wpływu na wydanie zaskarżonej decyzji, gdyż dodatek węglowy przysługuje, jeżeli w deklaracji złożonej do 11 sierpnia 2022 r. wykazano źródło ogrzewania zasilane paliwem stałym. Dokonanie po tej dacie jakichkolwiek modyfikacji deklaracji składanych do CEEB, w przedmiocie źródeł ciepła oraz sposobu zasilania tych źródeł pozostaje bez wpływu na wynik ustalenia prawa do dodatku węglowego.
W skardze wniesionej od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący podniósł zarzut naruszenia przez organ prawa materialnego, tj. art. 2 ust. 1 w związku z art. 2 ust. 15f i 15g ustawy o dodatku węglowym poprzez przyjęcie, że korekta deklaracji CEEB dokonana po dniu 11 sierpnia 2022 r. nie ma wpływu na uprawnienie skarżącego do dodatku węglowego. Ponadto zarzucił naruszenie przez organ art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, podczas gdy korekta deklaracji CEEB prowadziła do zgodności ze stanem faktycznym i potwierdziła spełnienie przez skarżącego warunków przyznania prawa do dodatku węglowego. W związku z powyższymi zarzutami wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.
Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym (art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 P.p.s.a.) - na wniosek organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja organu odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą przyznania skarżącemu dodatku węglowego.
Podstawę prawną powyższego rozstrzygnięcia stanowił art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 141), według którego, dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz.U. z 2022 r. poz. 438, 1561, 1576, 1967 i 2456), do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu – w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy.
Uzasadniając decyzję organ odwoławczy podniósł, że w deklaracji do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków, złożonej do dnia 11 sierpnia 2022 r., skarżący wskazał jako główne źródło ogrzewania kocioł gazowy/bojler gazowy/podgrzewacz gazowy przepływowy/kominek gazowy w ilości 5 sztuk. Następnie w dniu 25 sierpnia 2022 r. złożył kolejną deklarację do CEEB, w której wykazał jako główne źródło ogrzewania kocioł klasy 3 na węgiel i paliwa węglopochodne.
Organ stwierdził przy tym, że dodatek węglowy przysługuje, jeżeli w deklaracji złożonej do 11 sierpnia 2022 r. wykazano źródło ogrzewania zasilane paliwem stałym. Dokonanie po tej dacie jakichkolwiek modyfikacji deklaracji składanych do CEEB, w przedmiocie źródeł ciepła oraz sposobu zasilania tych źródeł pozostaje bez wpływu na wynik ustalenia prawa do dodatku węglowego.
W wyniku kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji podkreślenia wymagało, że mocą ustawy z dnia 27 października 2022 r. o zakupie preferencyjnym paliwa stałego dla gospodarstw domowych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2236), w dniu 3 listopada 2022 r. wszedł w życie przepis art. 2 ust. 15g ustawy o dodatku węglowym, według którego, dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym także, gdy główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1, nie zostało zgłoszone lub wpisane do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków do dnia 11 sierpnia 2022 r., a w wyniku przeprowadzenia wywiadu środowiskowego ustalono, że źródłem ogrzewania tego gospodarstwa jest źródło, o którym mowa w art. 2 ust. 1.
W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje okoliczność, że główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego skarżącego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 cytowanej ustawy, zostało zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków po dniu 11 sierpnia 2022 r.
Cytowany wyżej art. 2 ust. 15g ustawy o dodatku węglowym, który wszedł w życie przed datą wydania zaskarżonej decyzji, powinien zatem mieć zastosowanie przy rozpoznaniu odwołania, w którym była mowa o złożeniu przedmiotowej korekty deklaracji. Z tego bowiem powodu, że omawiane źródło ogrzewania nie zostało zgłoszone lub wpisane do centralnej ewidencji emisyjności budynków do dnia 11 sierpnia 2022 r., w celu rozpoznania wniosku o wypłatę dodatku węglowego, po wejściu w życie wymienionego przepisu, zaistniał obowiązek przeprowadzenia wywiadu środowiskowego ustalającego, czy źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego skarżącego jest źródło, o którym mowa w art. 2 ust. 1 cytowanej ustawy.
W wyniku niezastosowania powyższego przepisu, organ odwoławczy przedwcześnie stwierdził, że złożenie przez skarżącego w dniu 25 sierpnia 2022 r. kolejnej deklaracji do CEEB, w której wykazał jako główne źródło ogrzewania kocioł klasy 3 na węgiel i paliwa węglopochodne, nie mogło skutkować przyznaniem przedmiotowego świadczenia, gdyż dokonano modyfikacji złożonej deklaracji po dniu 11 sierpnia 2022 r.
W konsekwencji stwierdzić należało, że przy wydaniu zaskarżonej decyzji doszło do naruszenia przepisu prawa materialnego, tj. art. 2 ust. 15g ustawy o dodatku węglowym, poprzez jego niezastosowanie, a w następstwie tego organ naruszył art. 7 K.p.a., art. 8 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a. i art. 80 K.p.a. i wymienione naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem dotyczyło ustaleń będących podstawą rozstrzygnięcia wniosku skarżącego inicjującego postępowanie administracyjne.
Wobec tego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 259), zwanej dalej P.p.s.a., należało uchylić zaskarżoną decyzję. Z uwagi na to, że uzupełnienie wymienionych ustaleń wymaga przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, konieczne było również uchylenie – przy zastosowaniu art. 135 P.p.s.a. - decyzji organu I instancji.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uwzględni wskazania dotyczące konieczności uzupełnienia ustaleń i przeprowadzenia analizy okoliczności faktycznych we wskazanym wyżej zakresie i na tej podstawie wyda rozstrzygnięcie.