Uzasadnienie
Prezydent Miasta D. decyzją z [...] nr [...] wydaną na podstawie art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 541) zatrzymał D. W. (W.) (dalej strona lub skarżący) prawo jazdy kategorii B,C nr [...] druk serii [...] wydane przez Prezydenta Miasta D. w związku z przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W uzasadnieniu decyzji przedstawiono wpierw czynności procesowe podejmowane w trakcie prowadzonego postępowania, a następnie przywołano treść unormowań prawnych, które normują sytuację związaną z zatrzymaniem prawa jazdy. W decyzji tej wskazano, że zatrzymanie powyższego dokumentu wynika z przekroczenia 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Ponadto na podjęte rozstrzygnięcie wpływ posiadało pismo Wojewódzkiego Komendanta Policji w K. z 15 lipca 2019 r. o uzyskaniu przez stronę 25 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego.
Z rozstrzygnięciem tym nie zgodziła się strona, która reprezentowana przez radcę prawnego U. W. wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach. W odwołaniu tym wskazanej decyzji zarzucono naruszenie art. 7 w związku z art. 77 § 1 i § 4, art. 8, art. 104 w związku z art. 61 a Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 46 § 2 Kodeksu wykroczeń. Wnosząc odwołanie wnioskowano o uchylenie zaskarżonej decyzji i o umorzenie postępowania w całości. W uzasadnieniu odwołania przedstawiono argumentację przemawiająca za sugerowanym powyżej rozstrzygnięciem.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach decyzją z [...] nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji przedstawiono wpierw dotychczasowy przebieg postępowania, a następnie przywołano treść przepisu prawa leżącego u podstaw wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy i odwołano się do kluczowego w tym zakresie dokumentu, którym jest wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z 15 lipca 2019 r. W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy przybliżył stan faktyczny w sprawie i stwierdził występowanie przesłanki uzasadniającej wydanie takiego rozstrzygnięcia. Zwrócono przy tym uwagę na związany charakter wydawanej tu decyzji.
Z powyższą decyzją nie zgodziła się strona, która reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego Urszulę Wysocką wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze tej podniesiono analogiczne zarzuty co w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, a zatem naruszenie art. 7 w związku z art. 77 § 1 i § 4, art. 8, art. 104 w związku z art. 61 a, oraz art. 139 Kodeksu postępowania administracyjnego, a także art. 46 § 2 Kodeksu wykroczeń. Dodatkowo podniesiono naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez nie zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia skargi wniesionej do sądu administracyjnego akt/czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w K.ustalającego ilość punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego.
Nadto wskazano na naruszenie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw poprzez wydanie decyzji administracyjnej o zatrzymaniu prawa jazdy, gdy wykroczenia, za które przyznano 24 punkty uległy zatarciu. W uzasadnieniu wniesionej skargi rozwinięto postawione zarzuty i wskazano na zasadność wniesionej skargi. Podkreślono, że po dacie ostatniego wykroczenia to jest po 2 maja 2016 r. strona nie popełniła już innego wykroczenia, a tym samym doszło do zatarcia wszystkich wykroczeń objętych wnioskiem.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach wniosło o oddalenie skargi i przywołało analogiczną argumentację do tej, którą zamieściło w uzasadnieniu swojej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 9 grudnia 2019 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a postanowieniem z 10 marca 2020 r. zawiesił postępowanie sądowe, które następnie postanowieniem z 6 lipca 2020 r. zostało podjęte.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2019 r., poz. 2325), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 wyżej wymienionej ustawy).
W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia, a jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Przedstawiona tutaj regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja może ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
W rozpoznawanej sprawie zaistniała sytuacja uzasadniająca uwzględnienie wniesionej skargi. Na szczególną uwagę zasługuje to, że prawomocnym wyrokiem z 27 stycznia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach sygn. akt II SA/GI 1196/19 uchylił akt Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z [...] w przedmiocie odmowy usunięcia wpisu dotyczącego skarżącego z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. W uzasadnieniu tego wyroku wskazano, że w przywołanym powyżej piśmie nie odniesiono się do formułowanego zarzutu, że nastąpiło zatarcie ukarania za wszystkie wykroczenia wymienione we wnioskach organu zamieszczonych w piśmie z 15 lipca 2019 r. a skierowanych do Prezydenta Miasta D. Skoro mocą przywołanego powyżej wyroku tutejszego Sądu z obrotu prawnego wyeliminowano akt/czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w K., leżący u podstaw prowadzenia przedmiotowego postępowania, tym samym decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy utraciła swoją podstawę. Oznacza to, że w rozpoznawanej sprawie brak jest już występowania przesłanki przewidzianej art. 130 ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym uzasadniającej wydanie takiego rozstrzygnięcia.
Przywołana tu okoliczność wyczerpuje znamiona uwzględnienia wniesionej skargi z uwagi na występowanie przesłanki przewidzianej treścią art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a mianowicie naruszenie przepisu prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy.
Podnoszone w skardze naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego w świetle okoliczności faktycznych rozpoznawanej sprawy jest zasadne, albowiem zawieszenie przez organ odwoławczy przedmiotowego postępowania do czasu zakończenia postępowania prowadzonego przed tutejszym Sądem pozwoliłoby uniknąć wydania kwestionowanej decyzji, jak również uczyniłoby zbędnym wnoszenie skargi do sądu administracyjnego.
Podnoszone w skardze zarzuty naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego sprowadzają się do zarzutów o charakterze ogólnym, a to oznacza, że w świetle przywoływanego powyżej wyroku są one zasadne i dają podstawę do uznania, że wyczerpana została przesłanka uwzględnienia wniesionej skargi przewidziana treścią art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W rozpoznawanej sprawie wyczerpana została przesłanka przewidziana treścią art. 145 § 3 wyżej wymienionej ustawy, a mianowicie bezprzedmiotowość prowadzenia postępowania administracyjnego, albowiem po wyeliminowaniu aktu/czynności Wojewódzkiego Komendanta Policji w Katowicach z 15 lipca 2019 r. dalsze prowadzenie postępowania administracyjnego w zakresie zatrzymania prawa jazdy traci podstawę.
O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z treścią art. 200, art. 205 oraz art. 210 przywoływanej powyżej ustawy.
Stosownie do postanowień art. 145 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uchylić zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji oraz umorzyć postępowanie administracyjne.