Uzasadnienie
Prezydent Miasta D. decyzją z [...] r. nr [...], wydaną na podstawie art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 49 ust. 1 pkt 2, art. 99 ust. 1 pkt 2 ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2019 r., poz. 341) oraz art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1990) skierował na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji D. W. (dalej strona lub skarżący) w zakresie uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii B,C prawa jazdy w terminie 60 dni od dnia, w którym decyzja o skierowaniu stanie się ostateczna. W uzasadnieniu decyzji przedstawiono wpierw czynności procesowe podejmowane w trakcie prowadzonego postępowania, a następnie przywołano treść unormowań prawnych, które normują sytuację związaną ze skierowaniem na takie kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. W decyzji tej wskazano, że skierowanie na przedmiotowe badania wynika z przekroczenia 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, co zawarto w piśmie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach z [...] r. W końcowej części uzasadnienia organ przywołał unormowania prawne normujące problematykę kierowania kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji.
Z rozstrzygnięciem tym nie zgodziła się strona, która reprezentowana przez radcę prawnego U. W., wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach. W odwołaniu tym wskazanej decyzji zarzucono naruszenie art. 7 w związku z art. 77 § 1 i § 4, art. 8, art. 104 w związku z art. 61a Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 46 § 2 Kodeksu wykroczeń. Wnosząc odwołanie wnioskowano o uchylenie zaskarżonej decyzji i o umorzenie postępowania w całości. W uzasadnieniu odwołania przedstawiono argumentację przemawiająca za sugerowanym powyżej rozstrzygnięciem.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach decyzją z [...] r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego uchyliło zaskarżoną decyzję w części dotyczącej wyznaczenia terminu na wykonanie obowiązku poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji i w tym zakresie umorzono postępowanie, a w pozostałym zakresie utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji przedstawiono wpierw dotychczasowy przebieg postępowania, a następnie przywołano treść przepisu prawa leżącego u podstaw wydania skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, przy czym w polu widzenia organ miał zmiany temporalne w omawianym zakresie. W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy przybliżył stan faktyczny w sprawie i stwierdził występowanie przesłanki uzasadniającej wydanie takiego rozstrzygnięcia. Zwrócono przy tym uwagę na związany charakter wydawanej tu decyzji. Odniesiono się także do tej części kwestionowanej decyzji, w której wyznaczono termin na poddanie się kontrolnemu badaniu kwalifikacji i uznano, że w tym zakresie brak było podstaw prawnych do jego ustanowienia i z tego powodu tę część decyzji uchylono i w tym zakresie postępowanie umorzono.
Z powyższą decyzją nie zgodziła się strona, która reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego U. W., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
W skardze tej podniesiono analogiczne zarzuty co w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, a zatem naruszenie art. 7 w związku z art. 77 § 1 i § 4, art. 8, art. 104 w związku z art. 61 a, oraz art. 139 Kodeksu postępowania administracyjnego, a także art. 46 § 2 Kodeksu wykroczeń. Dodatkowo podniesiono naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez niezawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia skargi wniesionej do sądu administracyjnego na akt/czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach ustalającą ilość punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego.
Nadto wskazano na naruszenie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym poprzez wydanie decyzji o skierowaniu na badania psychologiczne, gdy wykroczenia, za które przyznano 24 punkty uległy zatarciu. Wystąpiono także o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wniesionej skargi rozwinięto postawione zarzuty i wskazano na zasadność wniesionej skargi. Podkreślono, że po dacie ostatniego wykroczenia, to jest po [...] r., strona nie popełniła już innego wykroczenia, a tym samym doszło do zatarcia wszystkich wykroczeń objętych wnioskiem.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach wniosło o oddalenie skargi i przywołało analogiczną argumentację do tej, którą zamieściło w uzasadnieniu swojej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 9 grudnia 2019 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a postanowieniem z 10 marca 2020 r. zawiesił postępowanie sądowe, które następnie postanowieniem z 6 lipca 2020 r. zostało podjęte.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2019 r., poz. 2325), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 wyżej wymienionej ustawy).
W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. Sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia, a jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, Sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Przedstawiona tutaj regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja może ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy decyzji organów administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
W rozpoznawanej sprawie zaistniała sytuacja uzasadniająca uwzględnienie wniesionej skargi. Na szczególną uwagę zasługuje to, że prawomocnym wyrokiem z 27 stycznia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, sygn. akt
II SA/GI 1196/19 uchylił akt Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach z [...] r. w przedmiocie odmowy usunięcia wpisu dotyczącego skarżącego z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego.
W uzasadnieniu tego wyroku wskazano, że w przywołanym powyżej piśmie nie odniesiono się do formułowanego zarzutu, że nastąpiło zatarcie ukarania za wszystkie wykroczenia wymienione we wnioskach organu zamieszczonych w piśmie z [...] r. a skierowanych do Prezydenta Miasta D..
Skoro mocą przywołanego powyżej wyroku tutejszego Sądu z obrotu prawnego wyeliminowano akt/czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach, które leżącego u podstaw prowadzenia przedmiotowego postępowania, tym samym decyzja o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji utraciła swoją podstawę. Oznacza to, że w rozpoznawanej sprawie brak jest już występowania przesłanki przewidzianej art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, uzasadniającej wydanie takiego rozstrzygnięcia.
Przywołana tu okoliczność wyczerpuje znamiona uwzględnienia wniesionej skargi z uwagi na występowanie przesłanki przewidzianej treścią art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a mianowicie naruszenie przepisu prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy.
Podnoszone w skardze naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego w świetle okoliczności faktycznych rozpoznawanej sprawy jest zasadne, albowiem zawieszenie przez organ odwoławczy przedmiotowego postępowania do czasu zakończenia postępowania prowadzonego przed tutejszym Sądem pozwoliłoby uniknąć wydania kwestionowanej decyzji, jak również uczyniłoby zbędnym wnoszenie skargi do sądu administracyjnego.
Podnoszone w skardze zarzuty naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego sprowadzają się do zarzutów o charakterze ogólnym, a to oznacza, że w świetle przywoływanego powyżej wyroku są one zasadne i dają podstawę do uznania, że wyczerpana została przesłanka uwzględnienia wniesionej skargi przewidziana treścią art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W rozpoznawanej sprawie wyczerpana została przesłanka przewidziana treścią art. 145 § 3 wyżej wymienionej ustawy, a mianowicie bezprzedmiotowość prowadzenia postępowania administracyjnego, albowiem po wyeliminowaniu aktu Wojewódzkiego Komendanta Policji w Katowicach z [...] r. dalsze prowadzenie postępowania administracyjnego w zakresie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji traci podstawę.
O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z treścią art. 200, art. 205 oraz art. 210 przywoływanej powyżej ustawy.
Stosownie do postanowień art. 145 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało uchylić zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji oraz umorzyć postępowanie administracyjne.
mr