Uzasadnienie
W piśmie z dnia 5 kwietnia 2011 r. T. U. zwrócił się do Miejskiego Konserwatora Zabytków w C. o zwrot opinii budowlanej dotyczącej zgodności wykonania robót w budynku przy ul. [...] w C. Miejski Konserwator Zabytków w C. w piśmie z dnia [...] r., nr [...] odmówił zwrotu opisanego wyżej dokumentu.
Pismo to zostało zaskarżone przez T. U. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
W związku z powyższym na podstawie zarządzenia z dnia 19 września 2013 r. wezwano skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wystąpił do Miejskiego Konserwatora Zabytków w C. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni od dnia, w którym dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o podjęciu czynności przez ten organ – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 października 2013 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 9 października 2013 r. nie udzielono żądanej odpowiedzi. Pismem z dnia 8 października 2013 r., uzupełnionym pismem z dnia 30 października 2013 r., skarżący cofnął natomiast przedmiotową skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli natomiast ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, a taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na czynność Miejskiego Konserwatora Zabytków w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu złożonych dokumentów, było zatem wystąpienie przez skarżącego do tego organu w terminie 14 dni od doręczenia mu pisma z dnia 20 kwietnia 2012 r., z pisemnym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Mimo wezwania Sądu skarżący nie wykazał w wyznaczonym terminie, czy wystąpił z takim wezwaniem. Z akt sprawy nie wynika również, aby skarżący dopełnił tej czynności.
Tym samym skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Wobec niedopuszczalności skargi niemożliwe było merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi i w konsekwencji umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.