Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. i przekazał do ponownego rozpoznania organowi I instancji
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pełnomocnik skarżącej M. L. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek pełnomocnik wskazał, że w wyniku ponownie rozpoznanej sprawy organ I instancji może wydać decyzję niekorzystną dla skarżącej. Pełnomocnik wskazał też na brak ryzyka dla słusznych interesów pozostałych stron postępowania oraz na istotne błędy zaskarżonej decyzji.
Uczestnicy postępowania, poinformowani o możliwości ustosunkowania się do zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, nie odnieśli się do niego.
Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył:
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku musi więc wskazywać na okoliczności, które uprawdopodobnią wystąpienie powyższych przesłanek, a nadto podkreślenia wymaga, że wnioskiem mogą zostać objęte jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wstrzymanie wykonania aktu zatem polega na wstrzymaniu skutków prawnych, które on wywołuje, związanych z ustaleniem praw i obowiązków strony postępowania.
W niniejszym postępowaniu skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji uchylającej decyzję pierwszej instancji oraz przekazującej sprawę do rozpoznania organowi pierwszej instancji.
W ocenie Sądu kasacyjny charakter zaskarżonego rozstrzygnięcia oznacza, że na jego mocy ani nie zostają przyznane uprawnienia, ani też nie nałożono jakiekolwiek obowiązku na adresata tego rodzaju decyzji. W wyniku decyzji kasacyjnej obowiązek prawny powstaje jedynie po stronie organu administracji publicznej, który winien wydać ponowne rozstrzygnięcie w sprawie. Taka sytuacja strony postępowania administracyjnego nie może prowadzić do powstania negatywnych dla niej następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, do których nawiązuje art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponownie wydane rozstrzygnięcie organu I instancji będzie podlegało bowiem osobnemu trybowi odwoławczemu, w tym możliwości skierowania skargi do sądu.
Również w orzecznictwie przyjmowany jest pogląd, zgodnie z którym akt administracyjny kasacyjny, jako mający charakter czysto procesowy, co do zasady nie podlega wstrzymaniu w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 3/11, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Oprócz argumentu prowadzenia ponownie postępowania administracyjnego przez organ I instancji, że skarżąca nie powołała argumentów, które wskazywałyby na istnienie po jej stronie w tym przypadku przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a to na stronie występującej z takim wnioskiem spoczywa obowiązek przedstawienia konkretnych okoliczności, które pozwolą Sądowi na dokonanie oceny czy zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania aktu w stosunku do wnioskodawcy jest zasadne. Obecna decyzja wywołuje jedynie skutek procesowy w postaci ponownie prowadzonego postępowania. Wydanie aktu niekorzystnego dla stron ma na tym etapie postępowania charakter hipotetyczny i nie powoduje jeszcze w opinii Sądu realnego zagrożenia obowiązkami, które powodowałyby niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody albo trudnych do odwrócenia skutków.
Na obecnym etapie postępowania Sąd nie może natomiast dokonać oceny zgodności z prawem decyzji wydanych w toku postępowania administracyjnego, nie można zatem upatrywać zasadności złożonego wniosku w przekonaniu o wadliwości zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.