Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 grudnia 2021 r. G. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję opisaną w rubrum niniejszego postanowienia.
W piśmie z dnia 29 czerwca 2022 r. pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę.
W świetle art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże sąd. Jednakże cofnięcie skargi jest niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności, które uzasadniałyby dalsze prowadzenie postępowania sądowego. Tym samym złożony przez stronę skarżącą wniosek o cofnięciu skargi uznać należało za skuteczny i dopuszczalny. Okoliczność ta uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2, zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Na marginesie wskazać przyjdzie, że nie mógł zostać uwzględniony wniosek pełnomocnika strony skarżącej o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego oraz zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, z uwagi na treść art. 200 p.p.s.a., który przewiduje zwrot kosztów postępowania od organu na rzecz strony skarżącej jedynie w przypadku uwzględnienia skargi.