Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści formularza wynika, że wraz z małżonkiem oraz synem zamieszkuje w części budynku mieszkalnego (lokal o pow. 60 m2). Skarżąca, poza wspomnianym budynkiem oraz nieruchomością, na której jest on usytuowany nie posiada żadnego innego majątku, w tym oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. W skład jej majątku wchodzi natomiast samochód osobowy marki [...] z 2008 r. – współwłasność jej matki oraz małżonka. Źródłem utrzymania się rodziny strony są wynagrodzenia za pracę skarżącej i jej małżonka w wysokości 3072 zł brutto miesięcznie.
Na wezwanie referendarza sądowego skarżąca nadesłała dokumenty obrazujące poziom i strukturę jej wydatków a także wysokość uzyskiwanych dochodów.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U.z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy. Ocena powołanych przez skarżącą okoliczności, poparta przedstawionym materiałem dowodowym przemawia za uwzględnieniem złożonego wniosku.
Łączny dochód w rodzinie skarżącej wynosi 2625 zł netto miesięcznie. Udokumentowane wydatki kształtują się zaś na poziomie 830 zł. Oznacza to, że do dyspozycji trzyosobowej rodziny skarżącej pozostaje co miesiąc około 1800 zł. Biorąc przy tym pod uwagę inne, nieudokumentowane wydatki, o których wspomina strona (lekarstwa), a których wiarygodności nie rodzi zasadniczych zastrzeżeń, uznać trzeba, ze uiszczenie wpisu od skargi oraz poniesienie pozostałych kosztów sądowych może nastręczać stronie znaczących trudności. Zgodnie bowiem z treścią § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis od skargi w niniejszej sprawie wynosi 500 zł co stanowi ponad 25 % środków pozostałych do dyspozycji strony. W opisywanej sytuacji uiszczenie wpisu oraz pozostałych kosztów sądowych mogłoby pogorszyć sytuację materialną rodziny wnioskodawczyni.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.