Uzasadnienie
Na rozprawie w dniu 6 czerwca 2013 r. pełnomocnik skarżącego M. T. złożył do akt pismo procesowe z dnia 5 czerwca 2013 r. o cofnięciu skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia wykonania rozbiórki obiektu budowlanego. W jego uzasadnieniu wskazano, że skarżący zgodnie z decyzją PINB w D. z dnia [...] r., nr [...] rozebrał warsztat lakierniczy zlokalizowany przy ul. [...] w D. W świetle art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże sąd. Jednakże cofnięcie skargi jest niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Zdaniem Sądu w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie zachodzą przyczyny, o których mowa w powołanym przepisie, stąd uznać należało, że pełnomocnik skarżącego dokonał skutecznego cofnięcia skargi, co oznacza, że postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się z tej przyczyny bezprzedmiotowe.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu w całości orzeczono po myśli art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.