Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 i art. 159 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd może z urzędu lub na wniosek sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Stosownie natomiast do art. 166 powołanej ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Sprostowanie nie jest ograniczone żadnym terminem, co oznacza, że może nastąpić również w odniesieniu do orzeczenia prawomocnego.
Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości poprzez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, ale która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste pomyłki, przy czym chodzi jedynie o omyłki sądu, a nie o omyłki popełnione przez strony postępowania.
Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że w sentencji postanowienia istnieje niedokładność polegająca na tym, że błędnie oznaczono organ administracji. Przedmiotem zaskarżenia jest bowiem decyzja Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...]. Kwestia właściwości organu wyższego stopnia w stosunku do starostów realizujących kompetencje organu właściwego do wydania pozwolenia wodnoprawnego, została natomiast juz wyjaśniona postanowieniu Sądu z dnia 5 kwietnia 2013 r.
Z uwagi na konieczność przywrócenia zgodnej z zamierzeniem Sądu treści sentencji postanowienia, dostrzeżoną niedokładność należało sprostować zgodnie z treścią art. 156 § 1 i 2 powołanej ustawy.
Mając na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.