Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem stwierdzono niedopuszczalność zażalenia J. W. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. nr [...] z dnia [...] r., którym na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 oraz art. 80 ust. 2 pkt 1 i art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego nałożono na inwestora J. W. obowiązek przedłożenia określonych dokumentów.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższe postanowienie J. W. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, jak również o wstrzymanie jego wykonania. W skardze wskazano także na naruszenia przepisów prawa, których miał się dopuścić organ wydając zaskarżone postanowienie. Przede wszystkim zarzucono, że zaskarżone postanowienie zamyka drogę do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, zaś termin przedłożenia dokumentów do dnia 31 grudnia 2014 r. jest stosunkowo za krótki zważywszy, że zostało złożone odwołanie oraz skarga.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Przede wszystkim wskazać należy, że stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki. Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie zaskarżonym postanowieniem stwierdzono niedopuszczalność zażalenia na postanowienie organu I instancji. Jest to zatem rodzaj aktu prawnego nienoszącego znamion wykonalności, gdyż wywołuje jedynie skutek procesowy, a nie materialnoprawny. Kontrola sądu przy merytorycznym rozpoznaniu sprawy odnosić się bowiem będzie wyłącznie do kwestii, czy faktycznie od postanowienia PINB nie przysługuje zażalenie, a w konsekwencji, czy zasadne było wydanie postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia.
Tym samym uznać należało, że wniosek skarżącego nie dotyczy aktu lub czynności, którego wykonanie mogłoby być wstrzymane na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazać również trzeba, że we wniosku o wstrzymanie wykonania nie przedstawiono konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu byłoby uzasadnione. Wszelkie natomiast zarzuty wobec zaskarżonego postanowienia będą podlegały ocenie Sądu podczas merytorycznego rozpoznania skargi.
W związku z powyższym wniosek skarżącego podlegał oddaleniu przy uwzględnieniu treści art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.