Uzasadnienie
Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – zwanej dalej P.p.s.a.) stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Wskazać trzeba, że przepis § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 163, poz. 1348 ze zm.) stanowi, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Oświadczenie takie stanowi immanentny element takiego wniosku, a jego brak ma charakter nieusuwalny, co skutkuje odmową przyznania wspomnianych kosztów. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego nigdzie nie zawarła tego rodzaju oświadczenia, co oznacza, że nie można jej przyznać wynagrodzenia. Nie ulega też wątpliwości, że tego złożenia rodzaju oświadczenia nie można domniemywać, musi być ono bowiem wyraźne i jednoznaczne (por. postanowienie referendarza sądowego WSA w Warszawie z dnia 19 października 2012 r. sygn. akt II SAB/Wa243/11 - dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych). Wobec powyższego, na postawie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia