Uzasadnienie
N.S. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na akt Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. o numerze wskazanym w sentencji postanowienia.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 21 grudnia 2020 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Dla dokonania powyższej czynności wyznaczono siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 19 stycznia 2021 r.
W odpowiedzi skarżący. Pismem z dnia 20 stycznia 2021 r., oświadczył, że wycofuje skargę, ponieważ w wyniku złożenia nowej dokumentacji medycznej i zmiany orzeczenia o niepełnosprawności otrzymał w styczniu 2021 r. nową kartę parkingową.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, w tym wypadku skargi, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega wpisowi, którego wysokość w niniejszej sprawie została określona zgodnie z § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W rozpatrywanej sprawie pomimo wezwania należny wpis od skargi nie został uiszczony.
Sąd wskazuje nadto, że z uwagi nieuiszczenie wpisu od skargi jej cofnięcie nie mogło odnieść skutku. Podkreślić bowiem należy, że chociaż cofnięcie skargi zasadniczo skutkuje umorzeniem postępowania, to jednak Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest badać wymogi formalne skargi; skarga obarczona brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu podlega odrzuceniu niezależnie od oświadczenia o jej cofnięciu (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz 2005, s. 542; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005, s. 606).
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.