Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 stycznia 2017 r. J.S. reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w przedmiocie warunków zabudowy terenu.
W odpowiedzi na skargę organ poinformował, że decyzją z dnia [...] r., nr [...], działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., stwierdził nieważność własnej decyzji z dnia [...] r., nr [...], będącej przedmiotem skargi. Do akt dołączono również ww. decyzję z dnia [...] r. Z akt sprawy, w szczególności z informacji z dnia [...] r. nadesłanej przez organ wynika, że żadna ze stron nie złożyła wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, w związku z tym ww. decyzja stała się prawomocna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).
Przedmiotem skargi w mniejszej sprawie była decyzja Samorządowego
Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...]. Po wszczęciu z urzędu przez ten organ postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, organ ten wydał w dniu [...]r. decyzję, mocą której stwierdził nieważność decyzji będącej przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu sądowym. Decyzja ta jest się ostateczna i prawomocna. Tym samym decyzja organu, będąca przedmiotem skargi w postępowaniu sądowym przestała istnieć. Konsekwencją stwierdzenia nieważności aktu administracyjnego przez organ administracji publicznej jest wyeliminowanie takiego aktu administracyjnego z obrotu prawnego.
W tej sytuacji skoro nie istnieje już przedmiot skargi wniesionej przez skarżącą to postępowanie sądowe stało się tym samym bezprzedmiotowe.
Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. Wobec umorzenia postępowania, na mocy art. 201 § 1 i art. 209 p.p.s.a. należało zasądzić z urzędu od organu, którego postanowienie zaskarżono, na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego w kwocie 997 zł. Na zasądzoną kwotę składa się wpis sądowy w wysokości 500,00 zł, wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 480 zł, tj. w wysokości określonej w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.