Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta R. nr [...] z dnia [...] r. odmawiającą odstąpienia od żądania zwrotu należności z tytułu wydatków na świadczenia z pomocy społecznej w formie specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi za okres od lipca 2019 r. do października 2019 r. w łącznej kwocie 2 284,10 zł.
Powyższa decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia, została wysłana na adres opiekuna prawnego skarżącej – M. C. Ze względu na niemożność osobistego doręczenia przesyłki ww. adresatowi, przesyłka została złożona w placówce pocztowej w R. w dniu 5 października 2020 r. na okres 14 dni. Powtórnego awiza dokonano w dniu 13 października 2020 r. We wskazanym terminie przesyłka nie została przez adresata odebrana, zatem urząd pocztowy w dniu 21 października 2020 r. zwrócił ją do organu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie".
W dniu 21 listopada 2020 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) M. C. wniosła w imieniu D. C. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję organu odwoławczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi natomiast, iż skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez sąd.
Stosownie natomiast do art. 44 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256), zwanej dalej kpa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 kpa, poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę. W § 2 art. 44 kpa wskazano, że zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 kpa).
Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 kpa). Z akt administracyjnych wynika, że decyzja organu II Instancji została wysłana na adres opiekuna prawnego skarżącej – M. C. Pierwszą próbę doręczenia Poczta Polska podjęła w dniu 5 października 2020 r. Ponowne zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym zostało pozostawione w dniu 13 października 2020 r. Następnie wobec nieodebrania przesyłki przez adresata, została ona zwrócona organowi wraz z adnotacją "nie podjęto w terminie" w dniu 21 października 2020 r.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie doręczenie dokonane w trybie art. 44 kpa było zgodne z prawem. Przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została dwukrotnie awizowana, w dniach 5 i 13 października 2020 r., jednak opiekun prawny skarżącej nie podjął jej w terminie. Wobec tego stosownie do art. 44 kpa decyzję należało uznać za doręczoną w dniu 19 października 2020 r., a zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 18 listopada 2020 r. Skarga została natomiast wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu 21 listopada 2020 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), tym samym uznać należało, że wniesiono ją z uchybieniem terminu.
Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.