Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 września 2016 r. WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 159/16 odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 26 października 2016 r. uznano za skutecznie doręczoną przesyłkę poleconą z dnia 29 września 2016 r., zawierającą odpis powyższego postanowienia, gdyż przesyłka ta nie została przez skarżącą odebrana, pomimo prawidłowego, dwukrotnego awizowania.
Na mocy zarządzenia z dnia 14 listopada 2016 r. zwrócono skarżącej uiszczony wpis z uwagi na odrzucenie skargi. W treści przywołano art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Pismem z dnia 25 listopada 2016 r. (sprecyzowanym pismem z dnia 29 grudnia 2016 r.) skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia WSA w Gliwicach z dnia 26 września 2016 r. oraz zażalenie na zarządzenie z dnia 14 listopada 2016 r. o zwrocie wpisu sądowego. W treści uzasadnienia wskazała, że niniejszego postanowienia nie otrzymała i nie ma wiadomości co do jego treści. Stwierdziła również, iż przesyłki są jej doręczane w większej ilości i są przekazywane zbiorczo po podpisaniu zbiorczym dokumentów poświadczających ich doręczenie. Mogło to spowodować, że przesyłka z postanowieniem z dnia 26 września 2016 r. pomimo poświadczenia odbioru nie została wydana. Skarżąca poinformowała nadto, iż takie przypadki w stosunku do jej osoby miały miejsce.
W zakresie dotyczącym zażalenia na zarządzenie o zwrocie wpisu skarżąca nie przedstawiła żadnego uzasadnienia.
Zarządzeniem z dnia 10 lutego 2017 r. wezwano skarżącą do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, a mianowicie, że podczas wizyty na poczcie poświadczyła fakt otrzymania przesyłki zawierającej postanowienie z dnia 26 września 2016 r., a mimo tego przesyłka nie została jej wydana.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia 10 marca 2017 r. skarżąca wniosła o dopuszczenie dowodu z przesłuchania jej osoby na wskazane okoliczności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy dodatkowo uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna również dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Z powyższej regulacji prawnej wynika, iż przywrócenie terminu procesowego jest instytucją mającą na celu ochronę zainteresowanego przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu dla podjęcia czynności przez stronę. W powołanych wyżej przepisach zostały ustanowione przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, by wniosek mógł zostać uwzględniony. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której był on zakreślony, nie jest jednak wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy w pierwszej kolejności wskazać należy, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia WSA w Gliwicach z dnia 26 września 2016 r., sygn. akt II SA/Gl 159/16 złożony został w ustawowym siedmiodniowym terminie. Sąd przyjął bowiem, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 18 listopada 2016 r., tj. z dniem, w którym skarżąca otrzymała odpis zarządzenia o zwrocie wpisu sądowego. Wniosek o przywróceniu terminu został natomiast nadany w placówce pocztowej w dniu 25 listopada 2016 r.
Dokonując z kolei analizy merytorycznej wniosku oraz całokształtu akt sprawy Sąd uznał, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności w nim przedstawione dostatecznie nie uprawdopodabniają, iż do uchybienia terminu dla dokonania powyższej czynności doszło bez jej winy w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Pomimo zobowiązania skarżącej do uprawdopodobnienia wskazanych przez nią okoliczności nie przedstawiła bowiem żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń.
Ustosunkowując się natomiast do wniosku skarżącej o dopuszczenie dowodu z przesłuchania jej osoby na wskazane we wniosku okoliczności należy w tym miejscu podkreślić, że jest to wniosek niedopuszczalny, gdyż postępowanie dowodowe przed sądem administracyjnym zostało ograniczone przez ustawodawcę do dowodu z dokumentów i to jedynie wówczas, gdy jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie (art. 106 § 3 p.p.s.a.). Skarżąca, pomimo możliwości uzupełnienia materiału dowodowego nie zaoferowała Sądowi dodatkowych dowodów na okoliczności wskazane we wniosku, którymi mogły być np. zaświadczenie z Urzędu Pocztowego, mogące stanowić dowód z dokumentu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.
Odwołując się z kolei do zażalenia skarżącej na zarządzenie o zwrocie wpisu sądowego należało wskazać, iż zażalenie to zostało wniesione na zarządzenie, od którego nie przysługuje żaden środek odwoławczy, wobec czego należało je uznać jako niedopuszczalne i odrzucić na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 178 p.p.s.a.