Uzasadnienie
R. M. (dalej: skarżący), pismem z dnia 30 listopada 2020 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...]r. nr [...] uchylającą decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego i orzekającą o przyznaniu skarżącemu prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad niepełnosprawnym bratem do dnia 2 października 2020 r. do 31 października 2020 r. w kwocie 1771 zł oraz od 1 listopada 2020 r. do 30 września 2020 r. w kwocie 1830 zł miesięcznie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach decyzją z dnia [...] r. nr [...] działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2019 poz. 2523 ze zm., dalej p.p.s.a.) uchyliło wskazaną wyżej decyzję własną oraz decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. i przyznało skarżącemu świadczenie pielęgnacyjne w związku z opieką nad niepełnosprawnym bratem od dnia 1 października 2020 r. do dnia 30 września 2022 r. w kwocie 1830 zł miesięcznie.
Ze skierowanego do tutejszego Sądu pisma Kolegium z 11 marca 2021 r. wynika, że skarżący nie wniósł skargi na decyzję wydaną w trybie autokontroli.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 54 § 3 p.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania. Cytowany przepis stanowi samoistną podstawę dokonania przez organ administracji autokontroli, przy czym jedynym warunkiem, jaki musi zostać spełniony, aby wyczerpana została dyspozycja tego uregulowania, jest uwzględnienie skargi w całości (J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wyd. Lexis Nexis, Warszawa 2008, str. 185).
Sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie, jako że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach w wymaganym przez ustawę terminie uczyniło zadość żądaniu skarżącego i uchyliło akt stanowiący przedmiot skargi jak również poprzedzającą go decyzję organu pierwszej instancji. Przywołana decyzja z dnia [...] r. nie została przy tym zakwestionowana.
Wobec powyższego nie budzi wątpliwości, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało prawomocnie wyeliminowane z obrotu prawnego, a w konsekwencji postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i dlatego należało orzec o jego umorzeniu, działając na podstawie art. 161 §1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a.