Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy E.K. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu.
Z treści formularza wynika, że wnioskodawczyni nie dysponuje żadnym majątkiem, w tym oszczędnościami, papierami wartościowymi ani też przedmiotami o wartości przekraczającej 3.000 zł. Źródłem jej utrzymania się są dochodu ze świadczeń emerytalnych (ZUS i KRUS) w łącznej wysokości 1419 zł brutto miesięcznie. W toku postępowania strona nadesłała dokumenty obrazujące jej sytuację materialną.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U.z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy.
Z informacji zawartych w druku formularza, dokumentach nadesłanych do Sądu a także uzyskanych w toku innych postępowań sądowych toczących się z udziałem skarżącej (vide sprawy zarejestrowane pod sygn. akt II SA/Gl 671/13 i II SA/Gl 69/13) wynika, że podstawowym źródłem utrzymania się strony są wspomniane wyżej świadczenia emerytalne w łącznej wysokości 1192 zł netto miesięcznie. Bieżące koszty utrzymania kształtują się zaś na poziomie 120 zł. Do dyspozycji strony pozostaje więc nieco ponad 1000 zł. Dodać również trzeba, że strona cierpi na schorzenia o przewlekłym charakterze, wymagające stałej opieki lekarskiej oraz przyjmowania medykamentów.
W opisywanej sytuacji strona może mieć znaczące trudności ze zdobyciem środków na uiszczenie wpisu od skargi oraz poniesienie pozostałych kosztów postępowania sądowego, nie mówiąc już o opłaceniu usług fachowego pełnomocnika.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.