Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę E. L., J. L. i J. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustanowienia z mocy prawa trwałego zarządu nieruchomości przeznaczonej pod realizację inwestycji drogowej.
Od powyższego orzeczenia skarżący E. L. i J. L. wnieśli osobistą skargę kasacyjną, która postanowieniem tut. Sądu z dnia 11 maja 2015 r. została odrzucona jako niedopuszczalna.
Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił osobiste zażalenie skarżących na powyższe postanowienie z dnia 11 maja 2015 r.
W piśmie z dnia [...] r. skarżący E. L. i J. L. zawarli zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 22 czerwca 2015 r. o odrzuceniu zażalenia.
Zarządzeniem z dnia [...] r. na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał E. L. i J. L. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 czerwca 2015 r. o odrzuceniu zażalenia.
Na powyższe zarządzenie E. L. i J. L. w ustawowym terminie wnieśli zażalenie, zaskarżając zarządzenie w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 września 2015 r. sygn. akt I OZ 1185/15 oddalił powyższe zażalenie.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...] r. skarżący zostali wezwani do wykonania prawomocnego zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...] r. o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 22 czerwca 2015 r. o odrzuceniu zażalenia. Wezwanie to zostało doręczone skarżącym w dniu [...] r. Wezwanie zawierało informację, że zażalenie na to zarządzenie nie przysługuje.
Skarżący nie uiścili w terminie wymaganego wpisu, wnieśli natomiast pismem z dnia [...] r. zażalenie na zarządzenie z dnia [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, w tym wypadku zażalenia, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zażalenie podlega wpisowi, którego wysokość w niniejszej sprawie została określona zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. zażalenie, od którego mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
Z kolei na podstawie art. 227 § 1 p.p.s.a. na zarządzenie przewodniczącego wydziału w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy, przysługuje zażalenie.
W niniejszej sprawie skarżący skorzystali z takiego uprawnienia, wnosząc zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] r. o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 22 czerwca 2015 r. Postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2015 r. przedmiotowe zażalenie zostało jednakże oddalone. Powtórne zaskarżenie zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu jest niedopuszczalne, wobec czego pismo skarżących z dnia [...] r. stanowiące zażalenie na ponowne wezwanie do uiszczenia solidarnie wpisu, pozostawiono w aktach bez nadawania mu biegu.
W konsekwencji należy zatem stwierdzić, iż mimo prawidłowego wezwania do uiszczenia wpisu wraz z pouczeniem o skutkach prawnych niedokonania powyższego, skarżący nie uiścili przedmiotowego wpisu od zażalenia z dnia [...] r.
Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak sentencji postanowienia.