Uzasadnienie
Skarżący, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści formularza wynika, że wraz z żoną i córką zamieszkuje w budynku mieszkalnym o pow. 120 m2, a w skład jego majątku wchodzi również lokal mieszkalny o pow. 58 m2. Zadeklarował, że nie posiada żadnego majątku, w tym innych nieruchomości, papierów wartościowych lub też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Źródłem utrzymania się skarżącego i jego małżonki jest zasiłek przedemerytalny skarżącego w wysokości 847 zł netto oraz zasiłek dla bezrobotnych przyznany jego małżonce w wysokości 851 zł netto.
Na wezwanie referendarza sądowego nadesłał dokumenty obrazujące wysokość dochodów oraz poziom i strukturę stałych wydatków. Nadto podkreślił, że ze względu na zły stan zdrowia oraz konieczność wykupu niezbędnych lekarstw ma problemy z pokrywaniem bieżących zobowiązań. Skarżący wyjaśnił przy tym również, że ze względu na stan techniczny lokal mieszkalny, o którym wspomniał we wniosku jest niezamieszkały, albowiem wymaga kapitalnego remontu, na który obecnie go nie stać.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U.z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy.
W realiach rozpoznawanej sprawy powołane przez stronę okoliczności, znajdujące częściowe poparcie w treści nadesłanych dokumentów dają podstawę do uznania złożonego wniosku za zasadny.
Przede wszystkim bieżący dochód w rodzinie wnioskodawcy kształtuje się na poziome około 1847 zł netto miesięcznie, a jego źródłami są świadczenie przedemerytalne oraz zasiłek dla bezrobotnych. Pamiętać przy tym trzeba, że wspomniany dochód musi zaspokajać potrzeby trzech osób, a bieżące wydatki pochłaniają co miesiąc kwotę około 450 zł. Do dyspozycji rodziny wnioskodawcy pozostaje więc co miesiąc kwota około 1400 zł, a wobec tego pozwala ona zaspokoić podstawowe potrzeby bytowe. W konsekwencji oczekiwanie, że wnioskodawca będzie w stanie samodzielnie ponieść wydatki związane z postępowaniem sądowym mogłoby doprowadzić do tego, iż konieczność wygospodarowania określonych kwot na ten cel mogłaby doprowadzić do powstania uszczerbku w utrzymaniu jego rodziny.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.