Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 listopada 2019 r. M. G. wniosła skargę na decyzję opisaną w rubrum niniejszego postanowienia. Dodatkowo w piśmie z dnia 18 listopada 2019 r. skarżąca zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Na mocy postanowienia z dnia 23 kwietnia 2020 r., sygn. akt II SA/Gl 1613/19 WSA w Gliwicach odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, następnie Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy postanowienia z dnia 6 listopada 2020 roku, sygn. akt II OZ 865/20, oddalił wniesione od powyższego postanowienia zażalenie.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy zaskarżona decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi, została przesłana na podany w odwołaniu adres i wobec nieobecności strony skarżącej w tym miejscu była dwukrotnie awizowana (w dniach 30 września 2019 r. oraz 8 października 2019 r.). Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona organowi. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie dla skarżącej było skuteczne i zostało dokonane z upływem 14 października 2019 r. (art. 44 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego – obecnie Dz.U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.). Jak wynika natomiast z koperty nadawczej, znajdującej się w aktach sprawy, skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 18 listopada 2019 r., czyli po terminie. Nadto wypada wskazać, iż wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został rozpatrzony negatywnie.
Mając na uwadze powyższe Sąd obowiązany był odrzucić skargę jako spóźnioną, zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.