Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 24 stycznia 2022 r., sygn. akt II SA/Gl 1648/21

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku-Białej, działając na podstawie art. 24 § 3, art. 26 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 – dalej kpa) odmówił wyznaczenia organu zastępczego do załatwienia sprawy dotyczącej wydania decyzji w sprawie zmiany stosunków wodnych na gruncie na ternie ul. [...] w K..

Skargę na ww. postanowienie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, I. K., zarzucając naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 kpa oraz domagając się jego uchylenia i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.

Kontrola legalności sprawowana jest przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137). Zakres kognicji sądu administracyjnego wyznaczają przepisy art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej p.p.s.a.).

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133, i 2196) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

§ 3 Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Stosownie do art. 141 kpa zażalenie na postanowienie przysługuje tylko w przypadku, gdy tak stanowi kodeks postępowania administracyjnego. Postanowienie wydane na podstawie art. 24 kpa dotyczącego wyłączenia pracownika organu, czy też na podstawie art. 25 kpa. dotyczącego wyłączenia organu, nie kończy postępowania w sprawie, ani nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty. Na postanowienie w przedmiocie wyłączenia bądź odmowy wyłączenia organu nie służy również zażalenie, gdyż w przypadku postanowień wydanych w trybie art. 24 i 25 kpa, przepisy ustawy nie przewidują zażalenia (oraz odpowiednio wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w razie wydania postanowienia przez samorządowe kolegium odwoławcze lub ministra).

Tym samym postanowienie takie nie może stanowić podstawy kontroli legalności działalności administracji publicznej prowadzonej przez sądy administracyjne Podkreślić należy, że organ w zaskarżonym postanowieniu prawidłowo pouczył skarżącego, iż postanowienie jest ostateczne.

Skoro zatem od tego rodzaju postanowień, kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia, to w konsekwencji postanowienie takie nie podlega kognicji sądu administracyjnego. A zatem skarga na postanowienie w przedmiocie wyznaczenia bądź odmowy wyznaczenia innego organu do rozpoznania sprawy jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu przez Sąd.

Na marginesie wskazać jedynie należy, że w sytuacji, w której postanowienie o wyłączeniu bądź odmowie wyłączenia organu lub pracownika w postępowaniu administracyjnym, mogło wywierać wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, zarzuty z tym związane mogą być podnoszone m. in. w odwołaniu od decyzji (art. 142 kpa).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji