Uzasadnienie
W skardze z dnia 9 lutego 2011 r. M. G. zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Następnie, na wezwanie Sądu, wniosek ów złożyła przewidzianej przepisami formie, tj. na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Z treści formularza wynika, że wnioskodawczyni samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymując się za świadczenia emerytalnego w wysokości [...] zł brutto ([...] zł netto) miesięcznie. W skład jej majątku wchodzi udział w prawie do budynku mieszkalnego, mieszkanie (wspólność ustawowa z małżonkiem) o pow. 39 m2 oraz nieruchomość rolna o pow. 1.6810 ha. Koszty utrzymania lokalu mieszkalnego ponosi za skarżącą w połowie jej małżonek – Z. G. (vide oświadczenie złożone w dniu 30 marca 2011 r.).
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy.
Okoliczności powołane przez M. G. uzasadniają uwzględnienie złożonego wniosku w całości.
Podane przez skarżącą informacje dotyczące jej sytuacji majątkowej uzasadniają tezę, że pozostające do jej dyspozycji środki pieniężne służą w zasadzie zaspokajaniu jej bieżących potrzeb, chociaż, co trzeba wyraźnie podkreślić, część tego rodzaju kosztów pokrywa jej małżonek, z którym skarżąca wszakże nie mieszka. W tej sytuacji strona jest w zasadzie pozbawiona możliwości samodzielnego poniesienia kosztów sądowych.
Położenie materialne skarżącej pogarsza również jej stan zdrowia, gdyż jak wynika to z nadesłanych dokumentów wnioskodawczyni może spodziewać się w najbliższej przyszłości wydatków związanych z leczeniem endokrynologicznym. To zaś uzasadnia tezę o wyższych aniżeli przeciętne potrzebach (zakup lekarstw) co niewątpliwie wiąże się ze zwiększeniem wydatków. Kwota [...] zł netto miesięcznie, którą dysponuje M. G. niewątpliwie pozwala na zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych, natomiast trudno oczekiwać, że wnioskodawczyni będzie wstanie ponieść zarówno opłaty sądowe jak i wydatki związane ze skorzystaniem z usług fachowego pełnomocnika.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.