Uzasadnienie
W dniu [...] r. W.J. złożył w placówce penitencjarnej, w której przebywa, pismo będące skargą na decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...] r.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta G.wniósł o jej odrzucenie ze względu na to, że skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia.
Z akt sprawy wynika, że W. J. został prawidłowo pouczony o sposobie i trybie wniesienia środka odwoławczego od tej decyzji i z uprawnienia tego skorzystał, inicjując postępowanie przed organem odwoławczym - Wojewodą [...]
Organ ten, w dniu [...] r. – a więc już po wniesieniu skargi - wydał decyzję nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. zwaną dalej P.p.s.a.) stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
W realiach rozpoznawanej sprawy skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia, wniósł skargę na decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji, co w świetle przywołanego przepisu czyni ją niedopuszczalną. Dopiero bowiem decyzja Wojewody Śląskiego mogłaby stanowić przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.