Uzasadnienie
Burmistrz Miasta W. decyzją z dnia [...] roku nr [...] cofnął J. M. zamieszkałemu [...] W. os. [...] licencję Nr [...] z dnia [...] roku na wykonanie transportu drogowego taksówką, na obszarze miasta W. Pismem z dnia [...] roku Burmistrz Miasta W. zwrócił się do J. M. o zwrot licencji Nr [...] z dnia [...] roku. W piśmie tym wskazał, że jego decyzja z dnia [...] roku stała się prawomocna w dniu [...] roku i że decyzja ta była dwukrotnie awizowana – w dniu [...] i [...] roku.
W związku z tym pismem – J. M. – pismem z dnia [...] roku wniósł o prawidłowe doręczenie decyzji z dnia [...] roku podając, że informację o tej decyzji uzyskał z pisma organu z dnia [...] roku, jak również o tym, że była ona dwukrotnie awizowana – w dniu [...] roku i [...] roku. Zdaniem J. M. decyzja z dnia [...] roku była awizowana w miejscu w którym nie zamieszkuje albowiem pierwsze awizo zostało złożone na deptaku w W. ul. [...].
Twierdził, że w związku z tym nie zapoznał się z treścią decyzji i żądał jej doręczenia. W piśmie tym zawarł także wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, zaznaczając, że czyni to "z ostrożności". W piśmie z dnia [...] roku J. M. wnosił o prawidłowe doręczenie decyzji (z [...] roku), podtrzymał wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania i twierdził, że doszło do naruszenia art. 44 kpa bowiem "zawiadomienie o decyzji" nie zostało zostawione w skrzynce odbiorczej w miejscu zamieszkania (os. [...]), lecz na straganie przy deptaku w W. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. na podstawie art. 59 § 2 w związku z art. 58 i art. 129 § 2 kpa odmówiło przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta W. z dnia [...] roku o cofnięciu J. M. licencji nr [...] na wykonywanie transportu drogowego taksówką na obszarze miasta W. W uzasadnieniu Kolegium wskazało na przeprowadzenie rozprawy w dniu 21 sierpnia 2013 roku, w czasie której przesłuchało pracownika (goniec) Urzędu Miejskiego w W., który potwierdził, że awizowanie odbywało się zarówno w miejscu prowadzenia przez skarżącego działalności gospodarczej to jest przy [...] w W., jak i poprzez pozostawienie awiza w skrzynce pocztowej osiedla Kobyla na ul. Spokojnej w W. W związku z zeznaniem tego świadka odstąpiono od przesłuchania wnioskowanego przez skarżącego M. S. Z zeznań S. M. (gońca) wynika bowiem awizowanie korespondencji na straganie przy deptaku w W. Następnie organ wskazał na art. 42 kpa, który w § 3 stanowi o moźności doręczenia pisma (przy braku możliwości doręczenia pisma w sposób wskazany w § 1 i § 2 art. 42 kpa) w każdym miejscu gdzie się adresata zastanie.
W związku z tym organ na podstawie § 3 art. 42 kpa uznał, że możliwe były próby doręczeń i w innych miejscach w nadziei "zastania" tam adresata. Zdaniem organu odwoławczego pracownik Urzędu Miejskiego w W. postąpił w sposób przewidziany art. 44 kpa.
W konkluzji organ odwoławczy stwierdził, że decyzja z dnia [...] roku została w trybie art. 44 kpa doręczona skarżącemu w dniu [...] roku (data liczona od dnia [...] roku na zasadzie art. 44 § 4 kpa).
Ponieważ pismo odwoławcze zostało złożone w dniu [...] roku, to nastąpiło to ze znacznym uchybieniem terminu z art. 129 kpa.
Brak jednak przesłanek do przywrócenia uchybionego terminu (§ 2 art. 58 kpa), bowiem został spełniony jedynie warunek w postaci dopełnienia czynności której terminowi uchybiono poprzez złożenie w jednym piśmie odwołania. Natomiast – zdaniem Kolegium – przyczyna uchybienia terminowi leżała po stronie skarżącego, bowiem nie odebrał on prawidłowo awizowanej przesyłki w terminach "wynikłych z kpa", co więcej nawet gdyby na tle argumentacji (skarżącego) kierować się utrudnieniami wynikłymi z choroby (od [...]r.), to i tak ustała ona wcześniej.
J. M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie ostateczne wnosząc o jego uchylenie oraz uchylenie decyzji Burmistrza W. z dnia [...] roku oraz zasądzenie kosztów postępowania. Twierdził, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 42 i 43 kpa przez przyjęcie, iż pojęcie "w miejscu pracy" może podlegać wykładni rozszerzającej oraz przez przyjęcie, że pozostawienie dwu awiz w różnych miejscach wyczerpuje obowiązek prawidłowego doręczenia decyzji.
Podtrzymał też swoje stwierdzenie dotychczasowe, o braku doręczenia decyzji, w tym doręczenia zastępczego co skutkuje tym, że skarżącemu nie biegnie termin do złożenia odwołania. Zdaniem skarżącego nie można przyjąć, że doręczenie zastępcze jest skuteczne bowiem przesyłka nie była nigdy dwukrotnie awizowana w tym samym miejscu
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] roku, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., odmówiło przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta W. z dnia [...] roku przyjmując, że decyzja z dnia [...] roku została doręczona w dniu [...] roku, a odwołanie od niej złożono dopiero w dniu [...] roku nie wykazując spełnienia wszystkich przesłanek z art. 58 § 1 i § 2 kpa.
Zdaniem Sądu zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Dlatego skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Niewątpliwie o przywróceniu terminu do złożenia odwołania można mówić tylko wtedy, gdy termin ten został uchybiony.
Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – do dnia jej ogłoszenia (art. 129 § 2 kpa). Aby więc ustalić uchybienie terminu do złożenia odwołania należy ustalić termin doręczenia decyzji i dzień (datę) w której upływa okres 14 dni (liczony od dnia następnego po doręczeniu decyzji – art. 57 § 1 kpa).
W rozdziale 8 kpa prawodawca uregulował w sposób kompleksowy i wyczerpujący kwestię doręczeń pism, a więc i decyzji, w ramach postępowania administracyjnego. Instytucją doręczeń zapewnia prawidłowy przebieg postępowania administracyjnego, jak również faktyczną możliwość realizacji podstawowych uprawnień procesowych uczestników tego postępowania i stanowi istotną gwarancję dla sfery praw i interesów osób biorących udział w tym postępowaniu. Doręczenie to wyraża władczą, obligatoryjną, formalną oraz nieodwracalną czynność procesowo-techniczną właściwego organu administracji publicznej za pomocą którego przekazuje się pisma adresatowi w postępowaniu administracyjnym, w sposób prawem przewidziany, z którą to czynnością prawo wiąże określone skutki prawne.
Normy z art. 39-49 kpa, z uwagi na ich ogólny cel, stanowią zatem gwarancję przestrzegania przez organ administracji publicznej zasady demokratycznego państwa prawnego. Regulacje te mają chronić obywatela przed nadużyciami ze strony administracji i nie mogą być interpretowane niejako "na szkodę" obywatela. Kolegium przyjęło, że decyzja Burmistrza Miasta W. z dnia [...] roku została skarżącemu doręczona w trybie art. 44 kpa, a w związku z tym została doręczona skarżącemu w dniu [...] roku (ta data liczona na zasadzie art. 44 § 4 kpa od dnia [...] roku).
Artykuł 44 kpa określa tak zwane doręczenie zastępcze lub subsydiarne.
Zastosowanie instytucji doręczenia zastępczego z art. 44 kpa (wprowadzającego domniemanie skutecznego doręczenia) wymaga kumulatywnego spełnienia kilku przesłanek:
- 1) niemożność doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42, a następnie w art. 43 kpa,
- 2) pozostawienie pisma na przechowanie przez okres 14 dni w placówce pocztowej, w przypadku doręczenia pisma przez pocztę albo w urzędzie właściwej gminy (miasta), w wypadku doręczenia pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta), upoważnioną osobę lub organ,
- 3) zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 14 dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia, odpowiednio w placówce pocztowej albo w urzędzie właściwej gminy art. 44 § 2 kpa określa także miejsce pozostawienia zawiadomienia,
- 4) w przypadku niepodjęcia przez adresata przesyłki we wskazanym terminie, pozostawienie powtórnego zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od pierwszego zawiadomienia.
Zdaniem Sądu dowód doręczenia decyzji z dnia [...] roku, znajdujący się na k. 38 akt administracyjnych nie spełnia wymogów art. 44 kpa. Przede wszystkim należy stwierdzić, że decyzję (pismo) doręczał pracownik Urzędu, a więc jego złożenie w dniu [...] roku na okres 14 dni winno nastąpić w Urzędzie właściwej gminy, a nie w urzędzie pocztowym jak to wynika z dowodu doręczenia. W istocie awizo to zostało przez gońca złożone w punkcie sprzedaży oscypków przy [...] (zeznania S. M. na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2013 roku) co nie wynika z dowodu doręczenia i jest sprzeczne z art. 44 § 1 pkt 2 kpa. Natomiast drugie awizo zostało złożone w skrzynce pocztowej przy ul. [...], gdzie mieszczą się skrzynki pocztowe osiedla [...].
Brak także na omawianym dowodzie doręczenia zawiadomienia o którym mowa w art. 44 § 3 kpa. W związku z tym nie można uznać, że decyzja z dnia [...] roku została doręczona, w trybie art. 44 kpa, a w konsekwencji przyjąć, że dniem doręczenia decyzji jest [...] roku.
Do chwili obecnej brak jest w aktach prawidłowego dowodu doręczenia decyzji, a skarżący w trakcie całego postępowania twierdził, że decyzja ta nie została mu doręczona o co wnosił.
W związku z tym nie było podstaw do ustalenia okresu w jakim skarżący mógł zgodnie z prawem złożyć odwołanie, a tym bardziej do orzekania o uchybieniu terminowi do złożenia odwołania.
Ponieważ odwołanie stosownie do art. 129 § 2 kpa składa się co do zasady w terminie 14 dni od doręczenia decyzji, to w postępowaniu ponownym organ I instancji winien dokonać prawidłowego doręczenia skarżącemu decyzji z dnia [...] roku, która winna zawierać pouczenie o sposobie i terminie złożenia odwołania przez skarżącego.
Nie jest bowiem odwołaniem pismo skarżącego z dnia [...] roku przede wszystkim z uwagi na treść art. 129 § 2 kpa. W piśmie tym zresztą skarżący (skierowanym do Burmistrza Miasta W.) wyraźnie wnosi o doręczenie mu decyzji z dnia [...] roku.
Jeżeli skarżący złoży odwołanie od doręczonej mu decyzji z dnia [...] roku, to organ odwoławczy w stosunku do tego odwołania przeprowadzi tzw. postępowanie wstępne (z tym, że przed stwierdzeniem ewentualnego uchybienia terminowi do złożenia tego odwołania rozpozna wniosek o przywrócenie terminu jeżeli taki zostanie złożony), a z braku podstaw do wydania postanowienia na podstawie art. 134 kpa rozpozna odwołanie w oparciu o art. 138 kpa.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 litera c, art. 152 i 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.) Sąd uchylił zaskarżone postanowienie.