Uzasadnienie
W treści nadesłanej do Sądu skargi nie wskazano w sposób jednoznaczny jaki akt i w jakim postępowaniu wydany stanowi jej przedmiot. W związku z tym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału każde ze skarżących z osobna zostało zobowiązane do wskazania, czy skarga dotyczy działania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. (wówczas należało wskazać datę wydania oraz numer decyzji lub postanowienia będącej/będącego przedmiotem skargi), czy też skarga dotyczyła bezczynności organu, a jeżeli tak, to którego. Dla uzupełnienia braku formalnego skargi wyznaczono siedmiodniowy termin informując skarżących, że jego uchybienie będzie skutkowało jej odrzuceniem.
Z trójki skarżących tylko H. P. odebrała wezwanie Sądu, natomiast przesyłki skierowane do W. P. i Ł. P. nie zostały przez nich odebrane, pomimo prawidłowego, dwukrotnego awizowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.) każde pismo strony powinno zawierać następujące elementy:
- 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
- 2) oznaczenie rodzaju pisma;
- 3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
- 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
- 5) wymienienie załączników.
Szczególnym rodzajem pisma procesowego jest skarga, która inicjuje postępowanie przed sądem administracyjnym. W myśl art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać:
- 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
- 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;
- 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Z treści nadesłanej do Sądu skargi nie sposób wywnioskować jaki akt stanowi jej przedmiot. W szczególności skarżący nie określili ani daty wydania oraz numeru tego aktu, ani też organu, który go wydał. Nie podali również, czy ich intencją było wniesienie skargi na bezczynność organu. Nie ulega więc wątpliwości, że skarga obarczona była wskazanymi wyżej brakami formalnymi, które wykluczały jej rozpoznanie. To zaś wymagało wyeliminowania tych braków przez skarżących, którzy w tym zakresie zostali wezwani do ich uzupełnienia. Pomimo wyznaczonego im terminu, braki skargi nie zostały uzupełnione, co oznacza, że podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a.