Uzasadnienie
Orzeczeniem lekarskim nr [...] z dnia [...] r., wydanym w wyniku badania lekarskiego przeprowadzonego na podstawie art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2019 r., poz. 341 z późn. zm., zwanej dalej ustawą lub u.k.p.) uprawniony lekarz Poradni dla Kierowców w S. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w K. stwierdził istnienie u J. W. (dalej jako skarżący) przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, do których jest wymagane prawo jazdy kategorii C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D i D+E.
Po przedłożeniu tego orzeczenia w Wydziale Komunikacji Urzędu Miasta w K., Urząd ten został poinformowany pismem w/w placówki badawczej z dnia [...] r., że skarżący od przedmiotowego orzeczenia lekarskiego nr [...] z dnia [...] r. nie złożył odwołania i w konsekwencji stało się ono ostateczne.
Zawiadomieniem z dnia [...] r. Prezydent Miasta K. (dalej jako Prezydent) wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia skarżącemu, na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit a u.k.p. uprawnienia do kierowania pojazdami kat. C. W toku wszczętego postępowania skarżący pismem z dnia 12 września 2019 r. zgłaszając swój sprzeciw podniósł, że kategorię C prawa jazdy posiada od 35 lat i w tym czasie nie miał żadnego zdarzenia drogowego, kolizji, wypadku i jakichkolwiek problemów z prawem. Nadto stwierdził, że nie zgadza się z opinią lekarską wydaną w wyniku jego badania w "S.". Zakwestionował potrzebę przeprowadzenia niektórych poprzedzających wydanie tej opinii badań oraz obiektywność ostatecznej diagnozy.
Wydaną z upoważnienia Prezydenta decyzją z dnia [...] r. nr [...] orzeczono o cofnięciu skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami kat. C, z powodu stwierdzenia, na podstawie orzeczenia lekarskiego, istnienia przeciwskazań zdrowotnych do kierowania tego rodzaju pojazdami. Jako podstawę decyzji wskazano art. 104 Kpa w zw. z art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o kierujących pojazdami. Na podstawie art. 108 § 1 Kpa decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności.
W uzasadnieniu orzeczenia organ opisał przebieg postępowania w sprawie i stwierdził, że w świetle treści art. 103 § 1 pkt 1 lit. a ustawy, nie mógł uwzględnić zastrzeżeń skarżącego sformułowanych w jego piśmie z dnia 13 września 2019 r.
W tym względzie był bowiem zobowiązany uwzględnić treść orzeczenia lekarskiego nr [...] z dnia [...] r. jako dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 § 1 Kpa, którą był związany. Skarżący nie wzruszył bowiem domniemania tego, co zostało w tym orzeczeniu poświadczone, a mianowicie istnienia po jego stronie przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w zakresie kategorii C. W odwołaniu od powyższej decyzji Prezydenta skarżący wniósł o jej uchylenie jako wydanej przedwcześnie. Wbrew bowiem zawartym w tej decyzji stwierdzeniom odwołał się od orzeczenia w W.O.M.P. w K. z dnia [...] r. nr [...]. Na tę okoliczność powołał się na treść wezwania z Instytutu Medycyny Pracy i. prof. J. N. w L., który będzie przeprowadzał badania w trybie odwoławczym.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. (dalej jako SKO lub Kolegium) odwołania tego nie uwzględniło i zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 Kpa, decyzję Prezydenta utrzymało w mocy.
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia stwierdziło, że w sprawie wystąpiła, wynikająca z art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o kierujących pojazdami, przesłanka cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kat. C. Zgodnie z tym przepisem, Starosta (prezydent miasta na prawach powiatu) wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami w przypadku stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Takie przeciwskazania w odniesieniu do skarżącego m.in. w zakresie prawa jazdy kat. C zostały zaś stwierdzone orzeczeniem lekarskim nr [...] lekarza uprawnionego do badań lekarskich z Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w K., bez wyznaczenia terminu następnego badania. Wobec niezłożenia od tego orzeczenia odwołania stało się ono ostateczne, co zobowiązywało Prezydenta do wydania zakwestionowanej odwołaniem decyzji.
Orzeczenia lekarskie wydane w sprawach badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami nie podlegają weryfikacji przez organy administracji publicznej w prowadzonych przez nie postępowaniach o wydanie lub cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi. Organy są związane takimi orzeczeniami lekarskimi i nie mają jakichkolwiek podstaw formalnoprawnych do kwestionowania okoliczności objętych treścią tych orzeczeń (por. m.in. wyrok NSA z dnia 25 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1859/10, LEX nr 1069634).
W odniesieniu do zarzutów odwołania Kolegium wskazało, że z przedstawionej przez skarżącego dokumentacji wynika, iż złożył on odwołanie od orzeczenia nr [...], natomiast skarżona decyzja wydana została w związku z orzeczeniem nr [...], które jak wynika z materiału zgromadzonego w aktach sprawy, jest ostateczne. Przedłożone wezwanie z Instytutu Medycyny Pracy w L. dotyczy zatem odwołania od orzeczenia nr [...].
W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję SKO skarżący wniósł o jej uchylenie. W uzupełnieniu skargi w piśmie z dnia 16 stycznia 2020 r. zarzucił, że zaskarżona decyzja została wydana przed datą przeprowadzenia ponownego badania lekarskiego, które miało miejsce [...] r., które również kwestionował "co do prawidłowości ustaleń i ich udokumentowania".
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w decyzji zaskarżonej.
W toku postępowania sądowego ustanowiony dla skarżącego radca prawny z urzędu w piśmie z dnia 24 sierpnia 2020 r. wniósł również o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji oraz o zasądzenie od organu kosztów postępowania.
Zarzucił, że decyzje te zostały wydane z naruszeniem art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, tj. mimo braku wydania w sprawie ostatecznego orzeczenia lekarskiego co do istnienia przeciwskazań zdrowotnych co do kierowania przez skarżącego pojazdami oraz z naruszeniem art. 7, art. 8 § 1 i art. 9 Kpa. Uzasadniając te zarzuty stwierdził, że jakkolwiek skarżący w swoim odwołaniu od orzeczenia WOMP w K. z dnia [...] r. wskazał jedynie jego numer [...], to przyjęcie, że odwołaniem tym nie objął również orzeczenia z tej samej daty nr [...] "w dosyć oczywisty sposób przeczy zasadom logiki, a doświadczenie życiowe wskazuje, że wolą skarżącego miała być chęć zaskarżenia obu orzeczeń". Tak formułując treść odwołania skarżący nie miał świadomości, że w takim przypadku orzeczenie lekarskie nr [...] stanie się ostateczne i stanowić będzie podstawę do stwierdzenia istnienia u niego przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w zakresie wymienionych w nim kategorii.
O tym, że jego wolą było złożenie odwołania również od orzeczenia nr [...] świadczy też treść odwołania od decyzji Prezydenta z dnia [...] r., w którym powołał się na treść skierowanego do niego przez Instytut Medycyny Pracy w L. wezwania.
W razie wątpliwości co do treści odwołania od orzeczenia lekarskiego jednostki badawcze, przy prawidłowym zastosowaniu treści art. 7, art. 8 i art. 9 Kpa, miały obowiązek wyjaśnić rzeczywistą wolę skarżącego przez zobowiązanie go do złożenia w tym względzie dodatkowych wyjaśnień.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem wbrew sformułowanym przez skarżącego i jego pełnomocnika zarzutom, brak jest podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów mogącym mieć wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a lub lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, zwanej dalej ustawą p.p.s.a.).
W świetle stanu faktycznego i prawnego sprawy jej rozpoznanie i rozstrzygnięcie skargi sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy skarżący złożył odwołanie od orzeczenia lekarskiego Poradni dla Kierowców w S. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w K. nr [...] z dnia [...] r., którym stwierdzono bezterminowo istnienie w odniesieniu do jego osoby przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, do których jest wymagane prawo jazdy kategorii C1, C1+E, C, D1+E, D i D+E, które to orzeczenie zawierało prawidłowe pouczenie co do możliwości złożenia przez osobę badaną w podanym terminie i trybie, wniosku o przeprowadzenie ponownego badania, gdy z treścią doręczonego orzeczenia się nie zgadza.
Wbrew stanowisku strony skarżącej, ustalenia organów, że skarżący co do tego orzeczenia nie złożył wniosku o ponowne badanie, zasługują na uwzględnienie.
Orzeczenia lekarskie nr [...] i [...] dotyczyły przeciwskazań zdrowotnych odnośnie odrębnych kategorii praw jazdy, nadto odnośnie terminu następnego badania zawierały różną treść. Dowolne jest zatem twierdzenie, że skarżący wnosząc o przeprowadzenie ponownego badania odnośnie orzeczenia nr [...], poprzez wymienienie w tym wniosku tylko tego numeru (co wynika m.in. z pisma jego pełnomocnika z dnia 24 sierpnia 2020 r.), jednocześnie złożył również wniosek o przeprowadzenie ponownego badania w odniesieniu do orzeczenia nr [...]. Takiemu ustaleniu nie przeczą ani zasady logiki, ani doświadczenia życiowego zważywszy (co już podniesiono), że skarżący mógł np. dojść do przekonania, iż z uwagi na jego stan zdrowia nie uzyska pozytywnego wyniku badań odnośnie kategorii objętych orzeczeniem nr [...] lub też, że uprawnienia w zakresie tych kategorii nie będą mu w przyszłości potrzebne.
Za ustaleniem, że skarżący nie złożył wniosku (odwołania) o ponowne badanie w zakresie uprawnień wynikających z orzeczenia lekarskiego nr [...], świadczy też treść jego pisma do organu pierwszej instancji z dnia [...] r., sformułowanego po doręczeniu mu w dniu [...] r. zawiadomienia o wszczęciu postępowania w przedmiocie cofnięcia mu uprawnień do kierowania pojazdami kat. C. Nie ma w nim bowiem mowy, że orzeczenie nr [...] nie jest ostateczne, oraz iż złożył odnośnie tej kategorii wniosek o ponowne badanie lekarskie. Zakwestionował w nim jedynie zakres, sposób oraz wynik przeprowadzonych badań lekarskich. Do odmiennych ustaleń nie daje też podstaw treść powoływanego i dołączonego do odwołania pisma Instytutu Medycyny Pracy w L. z dnia [...] r., z którego nie wynika, iż miałoby dotyczyć przeprowadzenia w trybie odwoławczym badań odnośnie orzeczenia nr [...]. Za ustaleniem, że takiego wniosku odnośnie tego orzeczenia skarżący nie złożył przemawia natomiast treść pisma wydającej to orzeczenie placówki służby zdrowia z dnia [...] r. (karta 7 akt adm.).
W świetle poczynionych rozważań brak jest podstaw do przyjęcia, że sprawa nie została należycie wyjaśniona i rozważona do końcowego jej załatwienia.
Przy ustaleniu przymiotu ostateczności orzeczenia lekarskiego WOMP w K. Poradni dla Kierowców w S. z dnia [...] r. nr [...], orzeczenie o cofnięciu skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami kat. C znajduje pełne uzasadnienie w treści art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o kierujących pojazdami.
Skarga jako nieuzasadniona podlegała zatem oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. mr