Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 sierpnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę wniesioną przez Wojewodę Śląskiego na uchwałę Rady Gminy Koszarawa z dnia 16 marca 2001 r., nr XXII/150/01 w przedmiocie dróg gminnych.
Pełnomocnik organu, pismem z dnia 23 sierpnia 2018 r., złożył wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, w związku z wnioskiem zawartym w odpowiedzi na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, dalej P.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przy czym w myśl § 2 art. 157 P.p.s.a. wniosek o uzupełnienie wyroku, co do kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym.
Należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 209 P.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a. Ponadto w przedmiotowej sprawie skarga została oddalona, a zatem wyrok z dnia 20 sierpnia 2018 r. nie należy do zamkniętego katalogu orzeczeń wymienionych w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a.
Zdaniem Sądu takie uregulowanie jest konsekwencją zasady wyrażonej w przepisach art. 199 i 200 P.p.s.a., w myśl której każda ze stron ponosi koszty postępowania związane z jej udziałem w sprawie, z wyjątkiem sytuacji uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji, kiedy to skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zwrot kosztów w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym może zatem uzyskać wyłącznie strona skarżąca i to tylko w razie uwzględnienia jej skargi.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 157 § 2 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak na wstępie, bowiem wniosek pełnomocnika organu o uzupełnienie orzeczenia nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa.