Uzasadnienie
Skarżący S. K., postanowieniem referendarza sądowego z dnia 10 stycznia 2014 r. został zwolniony z wpisu od skargi, natomiast w pozostałym zakresie jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym został oddalony.
Skarżący, po bezskutecznym upływie terminu do wniesienia sprzeciwu, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy ponownie zwrócił się o przyznanie prawa pomocy, tym razem jednak poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych. Wniosek ów potraktowano jako wniosek o zmianę uprzednio wydanego postanowienia referendarza sądowego. Treść nadesłanego formularza pozostaje tożsama ze złożonym wcześniej formularzem, a skarżący nie powołał jakichkolwiek dodatkowych informacji, które wskazywałyby na to, że jego sytuacja materialna uległa zmianie. Nie przywołał również żadnych nowych okoliczności dotyczących jego stanu majątkowego ani też nie udokumentował istotnych dla rozpoznania jego wniosku danych.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) stanowi, że postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.
Przesłanką zastosowania przywołanego przepisu jest zmiana okoliczności sprawy, przez co należy rozumieć zmianę okoliczności faktycznych, które legły u podstaw poprzednio wydanego rozstrzygnięcia. W istocie chodzi więc o czynniki, które odnoszą się do zasadności utrzymania w obrocie prawnym wydanego postanowienia (por. R. Sawuła, glosa do postanowienia NSA z dnia 7 czerwca 1995 r., SA/Rz 461/95, Sam. Teryt. 1996, nr 3, poz. 71). W przypadku postanowienia rozstrzygającego o odmowie przyznania prawa pomocy należy założyć, że będą to nowe okoliczności świadczące o tym, iż sytuacja materialna wnioskodawcy uległa pogorszeniu w stosunku do stanu istniejące w dacie wydania tegoż postanowienia. Tego rodzaju sytuacja nie zachodzi jednak w niniejszej sprawie.
Jedyną okolicznością, co do której nie istnieją wątpliwości odnośnie stanu majątkowego S.K. jest wysokość jego świadczenia emerytalnego, udokumentowana za pomocą zaświadczenia przesłanego na wezwanie referendarza sądowego. Okoliczność ta była jednak brana pod uwagę przy wydawaniu poprzedniego postanowienia, stąd też nie może ona prowadzić do zmiany uprzednio zajętego stanowiska. Nadal jednak brak jest istotnych, dla oceny jego sytuacji materialnej informacji. Nie wiadomo bowiem u kogo i w oparciu o jaki tytuł prawny zamieszkuje, a także, czy ponosi z tego tytułu jakiekolwiek wydatki związane z utrzymaniem się. Z tego też powodu nie znaleziono podstaw do zmiany postanowienia z dnia 10 stycznia 2014 r.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 165 w związku art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 i § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.