Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Gl 176/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w pkt 1 stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji i orzekł, że decyzja ta nie podlega wykonaniu w całości oraz w pkt 2 zasądził od Wojewody [...] na rzecz skarżących J.K. i W.K. solidarnie kwotę 472 zł, a na rzecz skarżącej Gminy K. kwotę 712 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W ustawowym terminie pełnomocnik skarżącej Gminy wniósł zażalenie na postanowienie zawarte w pkt 2 ww. wyroku Sądu w części dotyczącej kwoty zasądzonej na rzecz Gminy, wnosząc o jego uchylenie i przyznanie skarżącej tytułem zwrotu kosztów postępowania kwoty obejmującej wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 2.400,00 zł z uwagi na to, że przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna. Pełnomocnik wniósł także o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo.
Stosując przywołaną wyżej regulację na gruncie rozpoznawanej sprawy uznać należało, że wniesione przez pełnomocnika skarżącej Gminy zażalenie na zawarte w pkt 2 ww. wyroku Sądu postanowienie w zakresie odnoszącym się do kwoty przyznanej Gminie jest oczywiście uzasadnione i tym samym należało je uchylić i rozpoznać wniosek o zwrot kosztów postępowania na nowo.
Stosownie do art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl zaś art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Nadto zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie, wobec uwzględnienia skargi w całości, skarżąca Gmina miała możliwość ubiegania się o zasądzenie na jej rzecz od Wojewody [...] zwrotu kosztów postępowania. W skardze zawarty został wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego od organu według norm przepisanych. W toku postępowania skarżąca Gmina reprezentowana była przez radcę prawnego na podstawie pełnomocnictwa udzielonego w dniu [...] r. W tym stanie rzeczy, biorąc pod uwagę wartość przedmiotu sporu (15.701,00 zł), należało zasądzić od organu odwoławczego kwotę w wysokości 2.872,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, w skład której wchodzi wpis sądowy od skargi w kwocie 472,00 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 2.400,00 zł. Takie bowiem wynagrodzenie radcy prawnego wynika z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a/ w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j.: Dz. U. 2013, poz. 490).
Mając na względzie powyższe Sąd uwzględnił zażalenie skarżącej Gminy i działając w oparciu o art. 195 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 200 i art. 205 § 2, art. 209 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Ustosunkowując się natomiast do wniosku o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego Sąd wyjaśnia, że w innych przypadkach niż orzeczenie uwzględniające skargę (art. 200 p.p.s.a.) oraz orzeczenie, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 p.p.s.a., Sąd nie rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania - art. 209 p.p.s.a. Oznacza to, że nie istnieje prawna podstawa do rozstrzygnięcia o kosztach postępowania w orzeczeniu wydanym na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a.