Uzasadnienie
Decyzją z dnia 28 lipca 2023 r. nr [...] Prezydent Miasta B. zmienił swoją decyzję nr [...] z dnia 10 maja 2022 r. dotyczącą ustalenia wysokości odpłatności za pobyt M. O. w Domu Pomocy Społecznej w M. przy ul. [...] w ten sposób, że:
- - od dnia 01.04.2023 r. do dnia 31.05.2023 r. ustalił dla strony miesięczną opłatę za pobyt w wyżej wymienionym domu pomocy społecznej w wysokości stanowiącej nie więcej niż 70% dochodu tj. w kwocie 116,92 zł,
- - od dnia 01.06.2023 r. do dnia 30.09.2023 r. ustalił dla strony miesięczną opłatę za pobyt w wyżej wymienionym domu pomocy społecznej w wysokości stanowiącej nie więcej niż 70% dochodu tj. w kwocie 1862,92 zł,
- - od dnia 01.10.2023 r. ustalił dla strony miesięczną opłatę za pobyt w wyżej wymienionym domu pomocy społecznej w wysokości stanowiącej nie więcej niż 70% dochodu tj. w kwocie 1 512,92 zł.
Jednocześnie organ nadał powyższej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.
Odwołanie od tej decyzji złożył opiekun prawny strony, A. M. Przy czym, jak wyraźnie wskazał w swym piśmie, ograniczył swe odwołanie jedynie do pkt 2 sentencji rozstrzygnięcia tj. nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Podkreślił, że organ I instancji w ogóle nie uzasadnił nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach zaskarżoną obecnie decyzją utrzymało rozstrzygnięcie organu I instancji w mocy. W pełni podzieliło ono stanowisko Prezydenta Miasta B. Wskazało również na przesłanki, jakimi powinien się kierować organ administracji nadając rygor natychmiastowej wykonalności.
Skargę na tę decyzję do tutejszego Sądu złożył A. M. W uzasadnieniu wskazał, że dalej nie wyjaśniono mu faktycznych podstaw zapadłego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: p.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, a stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. 2022 r., poz. 2492) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Zgodnie z art. 108 § 1 k.p.a. "decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź też ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. W tym ostatnim przypadku organ administracji publicznej może w drodze postanowienia zażądać od strony stosownego zabezpieczenia".
Ma rację reprezentujący skarżącego, iż rozstrzygnięcie w części dotyczącej nadania rygoru natychmiastowej wykonalności powinno spełniać kryteria przewidziane w art. 107 k.p.a. Tym samym winno być stosownie uzasadnione.
Jednakże rozpatrywana sprawa, z procesowego punktu widzenia, jest szczególna. Rygor natychmiastowej wykonalności jest rozwiązaniem tymczasowym, stosowanym w odniesieniu do decyzji nieostatecznych. Pozwala on egzekwować rozstrzygnięcie, co do którego nie orzekł jeszcze organ II instancji. Tu dodatkowo odwołanie zostało złożone tylko od części dotyczącej rygoru. Zatem decyzja organu I instancji, w chwili złożenia od niej odwołania (jedynie w części dotyczącej rygoru) stała się ostateczna. I nadawanie (utrzymywanie) rygoru było bezprzedmiotowe, gdyż decyzja, w części "merytorycznej", mogła być egzekwowana.
Z tych względów na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.